Categorie: Musea

Voor het eerst in vier jaar tijd vandaag bezoek gebracht aan het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen.

Uiteraard leuk omdat dit soort uitjes weer mogelijk zijn dankzij de coronaversoepelingen. Deed het ook vanwege het voorspelde mooie weer. En ik ken mezelf, voor ik het weet zit ik toch groot deel van de dag binnen achter de pc.

Nou, dat van dat zonnige weer is niet uitgekomen. Het was vooral bewolkt. Het mocht de pret niet drukken. Fantastische kennismaking met schepen en gebouwen in dit museum.

Net als voor andere musea en bijvoorbeeld dierentuinen geldt dat je een tijdslot moet boeken waarop je naar binnen mag. Coronabeperkingen voor de Zuiderzee… 

Hoepel
Nou, volgens mij waren vandaag voor het Zuiderzeemuseum lang niet alle tijdsloten uitverkocht. Het was lekker rustig. Het kostte geen enkele moeite ergens 1,5 meter afstand te bewaren. Alleen bij de pleinen waar kinderen spelletjes kunnen doen was het wat drukker, maar touwtje springen en de hoepel zijn toch niet aan mij besteed…

Voor het museum is de rust jammer natuurlijk, maar de situatie bood mij de gelegenheid in alle rust te kuieren langs de gebouwen en in de huisjes van rond de voormalige Zuiderzee een kijkje te nemen.
Een heerlijke authentieke sfeer. Genieten van het verleden, wat bewaard is gebleven bij de overgang van Zuiderzee naar Waddenzee. Niet alleen gebouwen, maar ook ambachten als netten boeten, het tanen van netten en zeilen. En die kinderspelen dus.

Binnenmuseum
De corona versoepelingen geven het Zuiderzeemuseum nog niet alle vrijheid. Het binnenmuseum blijft nog gesloten. Ach, dan heb ik later reden om nog eens naar dit museum te gaan. Tot die tijd doe ik het met een virtuele rondleiding daar.

Om de horeca te steunen heb ik het bezoek afgesloten met een glaasje wit op een van de terrassen in het museum.

Hieronder een filmpje van mijn bezoek aan het Zuiderzeemuseum

Tijdens vorig bezoek aan Dordrecht kwam het er nu vandaag. Vandaag wel naar het Dordrechts Museum.

Veel schilderijen van bekende meesters. Speciaal genoten van de tentoonstelling met werken van Willem Bastiaan Tholen. Vooral mooie landschappen, stads- en dorpsgezichten en watergezichten met boten op de rivier en de Zuiderzee.

Ik ontdek halverwege een schilderij (zie bovenaan dit verhaal) dat ik meen te herkennen van Museum Gouda. Het klopt. Het doek met de lezende zusjes Elisabeth en Dora Arntzenius uit 1895 maakt deel uit van de Arntzeniuscollectie in Gouda. Paul Arntzenius was verzamelaar van de Haagse School en de School van Barbizon. In 1964 schonk hij zijn gehele collectie aan Museum Gouda.

De lezende zusjes (met Dora links) is voor de overzichtstentoonstelling van Tholen door het Goudse museum uitgeleend aan het Dordrechts Museum.

Daarna nog even teruggekeerd naar het museum van mijn vorige bezoek aan Dordt, Hof van Nederland. Speciaal voor de film die daar continu getoond wordt over de Eerste Vrije Statenvergadering van Holland in 1572.

Grappig dat de setting eerst in het heden is (met het NOS Journaal over oproer in Dordrecht. Pas gaandeweg verplaatst de film zich naar 1572. Na afloop gaat het filmdoek omhoog en zie je de tafels met borden, glazen uit de film. Je kunt er op weg naar de uitgang van de zaak omheen lopen. Je stapt als het ware eventjes 1572 in…

Met al zes museumbezoeken in de afgelopen vier weken en nog een (vrijdag) te gaan, ben ik al goed op stoom om mijn Museumjaarkaart flink terug te verdienen. Hoewel, hoe vaak zou ik een museum bezoeken zonder die kaart? Juist!
Hoe kan ik deze vier weken, die ik als proefpensioen beschouw, doorkomen. Kan ik echt vier weken zonder mijn werk doorbengen ook als ik niet de heuvels in Scotland in trek? Welnu, met gemak leert deze ervaring. Van alles gedaan. Ook wel een of een paar dagen (soms aaneengesloten) thuis gebleven, omdat daar ook nog wel wat vrijwilligerswerk lag te wachten, maar uiteraard ook naar Maastricht en voorts volop ingezet ook op musea.

De meeste niet bij toeval, maar vanwege een tentoonstelling of andere bijzonderheid. Neem nu het Rijksmuseum in Amsterdam. Al een paar keer geweest, maar nog niet in de periode dat het voorwerk wordt gedaan voor de restauratie van de Nachtwacht, Rembrandts beroemdste schilderij. Dus hier gisteren (dinsdag) heen.
Leuk om gezien te hebben, maar het viel wat tegen. Indrukwekkend is de grote glazen constructie om de muur waar het immens grote doek hangt. Maar ik heb pech. In dit glazen huis overleggen drie mensen aan een bureau. Weinig spannend dus.

Gebouw
Maar goed, ronddolen door dit museum is al een genot op zichzelf. Zoveel kunstschatten. En het gebouw van architect Pierre Cuypers is een lust voor het oog. De eerste keer dat ik het Rijksmuseum bezocht, in augustus 2017, ging ik voor de Nachtwacht, maar werd betoverd door het gebouw zelf. Ik neem aan dat iedereen die dit leest en er geweest is, dit kan beamen.

Ook een bezoek gebracht aan het naastgelegen Van Goghmuseum. Eerder bezocht in augustus 2017. Maar de werken van deze schilder blijven me imponeren. Zoveel moois en door de goede uitleg op de bordjes, leer je het tijdsbeeld kennen. Zoals de werken die hij maakte in de periode dat Van Gogh was opgenomen in een ziekenhuis of inrichting in Arles.

Aardappeleters
Een tweede bezoek aan dit museum is geen overbodige luxe. De eerste keer is het totale overzicht van de werken van Van Gogh zo overweldigend, kan niet alles in een keer is te bevatten. Je moet er dus wel een tweede keer heen en ik denk ook een derde, om dieper in deze nalatenschap van de beroemde schilder te duiken. Al is het alleen maar om het schilderij Aardappeleters nog eens te zien.

Een derde schilderijenbezoek deze periode was vorige week zaterdag het Mauritshuis in Den Haag. Ook een herhaalbezoek en ook omdat de collectie zo omvangrijk en indrukwekkend is om alles in een keer te bevatten. Zaal na zaal zie je de mooiste schilderijen die Nederlands rijk is. Neem alleen al het betoverende Meisje met de parel van Johannes Vermeer.

Een speciale reden om nu naar het Mauritshuis te gaan, is de overzichtstentoonstelling Nicolaes Maes, een van de beste leerlingen van Rembrandt. Vooral de portretten van de slapende oude vrouw, en de verschillende uitvoeringen van de Luistervink zijn het bezoek meer dan waard. Je ziet werken die uit beroemde musea elders op de wereld komen, zoals Jezus zegent de kinderen (‘Laat de kinderen tot mij komen en verhindert ze niet…’) uit de National Gallery in Londen. En Abraham die zijn zoon Izak offert, uit het Agnes Etherington Art Centre in Ontario, Canadese zie je ook niet elke dag.

Aphrodite
Een geheel ander museum waar ik weer ben geweest deze periode is het Rijksmuseum van Oudheden in Leiden. Nu hierheen vanwege de tentoonstelling Cyprus, Eiland in beweging. Een mooi overzicht van beelden en andere voorwerpen uit het zeer oude Cyprus. Het aanbod heeft een spanwijdte van wel negenduizend jaar.
Veel archeologische topstukken uit het Cyprus Museum zelf zijn hier nog tot half maart te zien, zoals het grote beeld boven dit verhaal. Heel veel beelden van Aphrodite de godin die volgens de legendes uit het schuim van de zee bij Palaepaphos zou zijn geboren. Ik wist het niet, maar onze maand april is naar haar vernoemd. Interessant ook om de invloeden van andere landen zoals Egypte en Griekenland.

Twee andere musea die ik heb bezocht zijn Speelklok en het Catharijneconvent in Utrecht. Zie daarvoor het verhaal hieronder, ‘Van klok tot kerststal’.

Nog één museum staat op mijn lijstje tijdens dit proefpensioen. Komende vrijdag zet ik koers naar Leeuwarden, het Fries Museum. Daar is nu de tentoonstelling Wij Vikingen. Die is gewijd aan de tijd van de vele Vikingaanvallen in Friesland, of Frisia, zoals dit noordelijke stukje Nederland ruim duizend jaar geleden heette.
Hoe ik deze tentoonstelling waardeer, lees je over een paar dagen in dit blog.