Coronabeperkingen voor de Zuiderzee

Voor het eerst in vier jaar tijd vandaag bezoek gebracht aan het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen.

Uiteraard leuk omdat dit soort uitjes weer mogelijk zijn dankzij de coronaversoepelingen. Deed het ook vanwege het voorspelde mooie weer. En ik ken mezelf, voor ik het weet zit ik toch groot deel van de dag binnen achter de pc.

Nou, dat van dat zonnige weer is niet uitgekomen. Het was vooral bewolkt. Het mocht de pret niet drukken. Fantastische kennismaking met schepen en gebouwen in dit museum.

Net als voor andere musea en bijvoorbeeld dierentuinen geldt dat je een tijdslot moet boeken waarop je naar binnen mag. Coronabeperkingen voor de Zuiderzee… 

Hoepel
Nou, volgens mij waren vandaag voor het Zuiderzeemuseum lang niet alle tijdsloten uitverkocht. Het was lekker rustig. Het kostte geen enkele moeite ergens 1,5 meter afstand te bewaren. Alleen bij de pleinen waar kinderen spelletjes kunnen doen was het wat drukker, maar touwtje springen en de hoepel zijn toch niet aan mij besteed…

Voor het museum is de rust jammer natuurlijk, maar de situatie bood mij de gelegenheid in alle rust te kuieren langs de gebouwen en in de huisjes van rond de voormalige Zuiderzee een kijkje te nemen.
Een heerlijke authentieke sfeer. Genieten van het verleden, wat bewaard is gebleven bij de overgang van Zuiderzee naar Waddenzee. Niet alleen gebouwen, maar ook ambachten als netten boeten, het tanen van netten en zeilen. En die kinderspelen dus.

Binnenmuseum
De corona versoepelingen geven het Zuiderzeemuseum nog niet alle vrijheid. Het binnenmuseum blijft nog gesloten. Ach, dan heb ik later reden om nog eens naar dit museum te gaan. Tot die tijd doe ik het met een virtuele rondleiding daar.

Om de horeca te steunen heb ik het bezoek afgesloten met een glaasje wit op een van de terrassen in het museum.

Hieronder een filmpje van mijn bezoek aan het Zuiderzeemuseum

Privétentoonstelling museum

Eigen schuld, verkeerd voorbereid voor bezoek aan Mauritshuis Den Haag voor de tentoonstelling Alleen met Vermeer. Dacht dat je alleen (of in zeer klein gezelschap) enkel werken van Johannes Vermeer zou kunnen bewonderen in een zaal. Het blijkt om één doek te gaan, Gezicht op Delft.

(Verhaal gaat verder onder deze collage)

Toegegeven. Het is een prachtig werk van de schilder (1632 – 1675). Het is een van de 36 schilderijen die van hem bekend zijn en waarvan er 3 in het Mauritshuis hangen. Naast het Gezicht op Delft ook Diana en haar Nimfen en natuurlijk het Meisje met de parel.

Het is mooi om in je uppie alles van het werk in je op te nemen. Maar een ruimte met maar één doek en verder niets is wel erg miniem. Had er dan nog wat borden gehangen met uitleg over de schilder, zijn techniek of zo. Ik miste – als niet-Delftenaar – ook een bord/silhouet met duiding van de gebouwen die op het doek te zien zijn.

Ik was zo verbaasd over de aanwezigheid van slechts één schilderij in de zaal, dat ik achter de wand wilde kijken of er nog meer werken hingen. Hup, daar ging het alarm af…

Na een kleine tien minuten had ik het hier wel gezien. Nogmaals het kwam door slecht voorbereiding. Het museum zegt op de website dat alleen het schilderij Gezicht op Delft is te zien in deze tentoonstelling.

Tijdslot
Wat het Mauritshuis wel beter kan doen is het omgaan met het tijdslot. Ik had ticket voor 11.00 uur. Zat om 10.45 uur op bank te wachten en kon op scherm zien dat de zaal helemaal leeg was. Dan had de suppoost wel iets soepeler kunnen omgaan met het aanvangstijdstip. Bij verlaten zaal stond er ook niemand te wachten, dus dit toelatingsbeleid kan nog wel even opnieuw worden bekeken.

Het is – waarschijnlijk vanwege de coronabeperkingen – sowieso stil in het museum deze ochtend. Er lopen volgens mij meer suppoosten rond dan bezoekers. Eigenlijk geldt ‘Alleen met Vermeer’ zo eigenlijk ook voor tal van andere meesters

Los van bovenstaande blijft het Mauritshuis een bezoek meer dan waard. Fraaie werken van Rembrandt, Jacob van Ruisdael, Peter Paul Rubens, Frans Hals, Jan Steen. Ik heb er weer van genoten.

Hieronder nog drie werken die in het Mauritshuis hangen: Lofzang van Simeon, Zoals de ouden zongen piepen de jongen en de Zondeval.