Puffinnest

Ook fijn bij thuiskomst: eigen pc wil niet opstarten. Blijft steken in eerste scherm. Heb recovery-cd-rom, maar die doet niks (of ik doe iets niet goed; dat is meer voor de hand liggend). Iemand een idee?

Voor de fish and chips alvast verjaardag van R gevierd in de pub. Met muziek: Happy Birthday by Stevie Wonder, Techno head en Neil Sedaka. Dat draaiorgel dat ik hem heb beloofd als hij 50 wordt, is minder erg. Daarna linea recta via Spean Bridge en Dalwhinnie naar Pitlochry Uiteraard bezoek aan de waterdam.
Loch Faskally blijkt door de overvloedige regenval zo vol water te zitten, dat de overloop zelfs overuren maakt. Het water stort met veel geweld naar beneden. Een schitterend gezicht. Daar nog even over nagedacht tijdens het legen van een glas Caledonian 80/..
’s Avonds na het eten nog even terug naar de pub voor een laatste tapbier op Schotse bodem deze zomer. De eerstvolgende keer is de winter…

Strak programma op dag van vertrek. Voor achten zit iedereen al aan de ontbijttafel. De bacon and eggs zijn nog niet eens klaar. Straks negen uur zit iedereen in de auto en verlaten we Pitlochry. Wat een timing. Gelukkig at te vroeg in Newcastle, zodat er nog tijd is voor een laatste tap (Boddington) op Britse bodem. De lounge van de King of Scandinavia zit al redelijk vol met groep mannen at kennelijk feestweekeinde in Amsterdam gat beleven en hier alvast een voorproefje neemt, De voorraad Tuborg in de koelkast is al aardig geslonken. BR>Het Deens buffet in de 7 Seas restaurant is als steeds voortreffelijk. De meest smakelijkste stukjes vis vormen een palet op mijn bord en worden bij de landing in mijn maag vergezeld door een prima Chablis St. Martin, Domaine Laroche. Rest van de avond uitbuiken. Morgen gezond weer op voor ontbijt (inderdaad, bacon and eggs) en laatste uurtje in de auto naar huis.

Glenbrittle blijkt niet midgesvrij, merken we al snel. De jeugdherberg hier is simpel � even schrikken voor het reisgezelschap � maar goed. Twee tafels in de leefruimte tegen elkaar en je hebt voor enkele dagen een prima stamtafel. ’s Avonds voor het eerst sinds lang weer een pijp gerookt, tijdens korte wandeling (anderhalf uur) richting kust.
De bedoeling is een echte wandeling op vrijdag, maar het regent en het gaat steeds harder regenen. Alternatief programma dus: Talisker (distilleerderij) en Dunvegan Castle. En natuurlijk wat koffiestops. ‘k Ontdek nu dat rijden met een airco toch wel heel lekker is. Hoe nat je ook bent, binnen een paar tellen zijn alle ramen droog.
De volgende ochtend (zaterdag) een Spartaans onderdeel van de vakantie: er is geen warm water. En hoe vaak ik ook op de bel bij de receptie van de jeugdherberg druk, ik krijg geen reactie. Dus maar met koud water gedoucht. Het went snel hoor. Even later fris en fruitig aan de ontbijttafel. Half uur later is de beheerster van de jeugdherberg beschikbaar. Ze vertelt dat de boiler op een timer staat. Iemand heeft dus vannacht eer uitgebreid gedoucht (er moest inderdaad nog een gezin van vier laat arriveren) en dat heeft nog ff lekker onder de douche gestaan en al het warme water dat nog in de boiler zat verbruikt. Dus vanochtend tot de timer aansloeg, geen warm water.
En alweer een regenachtige dag, dus geplande wandeling (Sligachan tot stukje richting Loch Coruisk) gaat niet door. Alternatief: autorit via Kilt Rock (Staffin) naar Uig voor aankopen bij pottenbakker Allan Freestone, die ik nog ken uit zijn bezoek jaren geleden aan Pottenbakkersfestival in Gouda. Daarna lunch in Stein Inn (als altijd gezellig), met half augustus!!!: de open haard aan om op te warmen. Daarna richting Broadford voor de overnachting, voorafgegaan door heerlijke maaltijd.
Zondag eindelijk mooi weer, dus na de kerkdienst tijd voor een echte wandeling. Net buiten Broadford op de weg naar Elgol parkeren we de auto bij een begraafplaats en wandeling de heuvels in, richting het verlaten dorp (leeggehaald door de laird of Macdonald, om plat te maken voor schapenteelt) Boreraig. Zonnestralen en wind vechten om plek op mijn gezicht. Na anderhalf uur een rustpunt. Op mij na daalt iedereen af naar de auto, ik loop nog stukje verder. Dat wordt beloond: vanaf een heuveltop zie ik Loch Eishort.

Uiteraard de wandeling goed afgesloten met een pint of 80/. in de pub.
Kinlochleven is als vanouds: vriendelijk rustig en veel midges. De volle dag besteden we � na een lange coffeebreak in NeviSport – n Glen Nevis. Herkenbare plek en het ziet er toch weer anders uit dan de vorige keren. Fort Wiliam begint steeds meer te lijken op een ghost town. Haal de toeristenwinkels en de altijd-uitverkoop-houdende-shops weg en je houdt bijna niks over in de High Street..
Een deel van de groep gaat dinsdag shoppen in de honderd meter lange winkelstraat, de rest kiest voor een wandeling in Glen Nevis. Hoe vaak je hier ook bent, het blijft fantastisch hier te wandelen. Het is augustus, dus een stuk drukker dan ik ben gewend. In de winter nog maar eens doen.
Woensdag zeikt het van de regen (met af en toe droge stukken er tussen. Rit naar Glen Etive. Je kunt niet meer doorrijden naar de oude pier/jetty. De pier wordt vernieuwd en weer in gebruik genomen voor de afvoer van boomstammen. Middag geprobeerd om M, de jongste in het reisgezelschap, te plezieren met de klimmuren in de Ice Factor in Kinlochleven. Helaas, vanwege het slechte weer, wil iedereen dat en is er geen pek meer. De dag besloten met � voor het eerst deze vakantie – fish and chips, van de lokale chippy

Groepsreis in Scotland. Iedereen heeft er zin in. Ik laat me al snel vereenzelvigen met de rol van reisleider. Uitstekend vervoermiddel: een Peugeot Boxer. Meer dan voldoende ruimte voor acht personen en bagage voor twee weken.
De stemming komt er bij entree aan boor schip al direct in, als we in de lounge worden ontvangen met champagne (nou ja de verbeterde versie van Keller Geister, of hoe heet die foute witte vrolijkheidswijn ook al weer). Met glas in de hand kijken hoe de trossen los gaan en we het ruime op kiezen. Uitgebreid dineren,
Na stevig ontbijt gaan we negen uur lokale tijd van boord en zetten via de A19 en A1 koers richting Edinburgh. Hoe vaak ik daar ook kom, de Schotse hoofdstad blijft een zalige plek om te vertoeven. Natuurlij voor de nieuwelingen het kasteel en uiteraard de Edinburgh Tattoo.

En natuurlijk hoort ook pubbezoek erbij. Zondagavond met elkaar en onze Schotse vrienden (en hun tante) gegeten bij Deacon Brodie’s op de Royal Mile.
Na Edinburgh de lange (nou ja…) rit naar Inverness. Van daaruit trip naar Glen Affric, voor de eerste, korte wandeling. (Hoe lang zo’n tocht duurt en Hoe ver is het nog. Ik geef steeds ‘nog vijfminuten als antwoord’- dat wordt een running gig).
Gepland: een B&B-overnachting in Beauly, halverwege Cannich en Glen Ord.. Niet gepland: een overnachting (volgende week donderdag) vergeten te boeken. Hoe kan dat nou? Hoe het afloopt lezen jullie later.

Door een technische storing is de weblog ruim een maand niet zichtbaar geweest. het euvel is verholpen, dus binnenkort zijn weer actuele bijdragen te zien. Om te beginnen een dezer dagen de vakantiebelevenissen.

Blijft leuk

FOTO ARCHIEF C. H. GERRITSE

Ook mijn kerk worstelt met kerkgebouw. Er moet (hoog)nodig groot onderhoud worden gepleegd. Voor een deel van het karwei is het onderhoudsfonds goed gevuld (we zijn geen armenkerk), maar daar red je het niet mee. Er moet veel meer gebeuren. Dan blijven twee opties over: groot onderhoud en uitbreiden, of nieuwbouw op dezelfde plek. Gevoelig punt, want een van onze leden heeft zelfs nog de bouw meegemaakt in begin jaren vijftig.
Beslissing te lang uitstellen kan niet. Als je bijvoorbeeld nieuwbouw gaat plegen, is het zonde het volle onderhoudsfonds te besteden aan opkalefateren. Daarom vandaag een church conference na afloop van de kerkdienst om kerkleden te vertellen waar kerkenraad mee bezig is geweest: opstellen lijst met wat er mis is met huidige gebouw, wat er heel dringend moet gebeuren en wat de verdere opties zijn. Was erg bang dat discussie zou verzanden in de emoties rond het oude gebouw. Gebeurde niet. Ook � gelukkig � geen kerkenraad die zelf voorkeur heeft en daar bij beslissing (die pas heel veel later valt dit jaar) op aanstuurt. Open en eerlijke discussie. Wat me is bijgebleven is dat kerkleden niet alleen kijken naar de nostalgie van dit ook door mij bewonderde gebouw in Rotterdam. Er klonk het door hoofdknikken beaamde standpunt dat het niet gaat om wat voor gebouw WIJ willen, maar wat voor gebouw we willen nalaten aan de volgende generatie. Kijk, die insteek, daar kan ik wat mee. Niet slopen om het slopen of renoveren om het renoveren, maar kijken naar de volgende generatie kerkleden. Als dat de insteek blijft, ben ik er van overtuigd dat er dit najaar een goed besluit valt over de richting die we verder uitwerken.
Ik hoor wel eens vervelende verhalen over sluiting van kerkgebouwen, maar het toekomstgerichte geluid dat uit onze discussie naar voren kwam, spreekt me bijzonder aan. Goed om bij een kerk te horen die verder kijkt dan de eigen neus lang is.

De Nacht der Kerken heeft mijn kerk zo�n tachtig bezoekers opgeleverd. Het zijn er dertig mere dan de vorige keer, twee jaar geleden. Veel mensen die de kerk nog nooit van binnen hebben gezien en graag iets willen weten over de geschiedenis van het gebouw en van de Schotse kerk in Rotterdam. �k Vertel ze zo goed mogelijk van wat ik de afgelopen jaren hier zelf heb geleerd.
Bezoekers komen ook af op de muziek van een van onze koren, de Joyful Singers. Het koor heeft er zin in vanavond. De kerkzaal swingt! Djembe workshop trek veel belangstellenden. Kortom een succesvolle deelname aan het evenement.
Had misschien beter mijn slaapzak kunnen meenemen. Tegen half twaalf thuis, maar morgenochtend rijd ik er om kwart voor negen al weer naar toe. Mijn eigen kerkkoor repeteert vanaf kwart over negen. Welterusten!

Veertien van de zestien gevraagde voorstellingen voor nieuwe schouwburgseizoen zijn mij toegewezen:

19/09: Diavolo (beetje Cirque du Soleil-achtig)
04/10: Het Thriller Theater met De Spooktrein (toneel)
27/10: Het Toneel Speelt: Ghetto
17/11: RO Theater: De Gebroeders Karamazov (toneel)
26/11: Jan Jaap van der Wal
10/12: Van Muiswinkel en Van Vleuten: Mannen het allerbeste!
05/01: Het Nationale Toneel: De Kersentuin (toneel, Tsjechov)
22/01: Amandla! Mandela (musical)
19/02: Het Volk: De Opportunist (toneel)
26/02: Huis a/d Werf: De Verlichting is stuk (op locatie, stadhuis)
06/04: Helmert Woudenberg & Sarah Eweg: De olifant en de duif (toneel)
24/04: A�da (opera)
26/04: Bl�f
10/06: Youp van �t Hek

Uitgeloot voor:
04/11: De Parelvissers (Staatsopera van Tatarstan)
22/04: Het Zuidelijk Toneel: Analemma (op locatie, Markt)

Beetje laat, maar kon niet anders. Gisteravond concert Paul & Cor Dichtbij van Paul de Leeuw en Cor Bakker bijgewoond in Almere. Latertje, pas tegen enen thuis. Concert begon om kwart over acht en duurde � inclusief niet al te lange pauze � tot kwart voor twaalf. Ben liefhebber van de zang van De Leeuw en het vleugelspel van Bakker. In de tv-uitzendingen zingt De L. af en toe een nummertje en nu een concert� Dacht ik. Het is een show en heb het niet bijgehouden, maar volgens mij wordt er meer gepraat (verhalen, dollen met publiek, Tante Annie kwam nog even langs) dan gezongen. Maar wat gezongen werd, was goed. Wel iets teveel nummers die hij al zo�n honderd jaar zingt. Het zou geen kwaad kunnen eens met nieuw repertoire te komen, Paul! Maar verder, onderhoudend en door de opstelling in de kleine Studio C� (waar ook Mooi weer de leeuw wordt opgenomen) een intiem concert. En ook leuk: nu eens ruimte voor solowerk van Cor Bakker.