It’s a hart days night

Een titel en een filmpje met een knipoog. Vandaag hartfilmpje laten maken. Protocol tegenwoordig voor mensen met een (te) hoge bloeddruk, werd me verteld bij de huisarts. OK, maar toch wel iets van ze zullen toch niks vinden. De test is na het plaatsen van de plakkertjes op borst, bovenbeen en polssen en het aansluiten van wat snoertjes – een werkje van niks. Het wachten tot de uitslag is besproken met de huisarts (die natuurlijk net een patint in zijn spreekkamer heeft), kost nog de meeste tijd. Maar dan gaat de duim van de assistente omhoog. Alles tiptop in orde. Hoera, ik kan weer roken en drinken! Deze hart days night is voorbij.

http://www.youtube-nocookie.com/v/-Hr671HfXSo?version=3&hl=nl_NL

Jimmy Savile overleden

http://www.youtube-nocookie.com/v/7WSsyfjytJA?version=3&hl=nl_NL
Simmy Saville over Fort William/Lochaber

Jimmy Savile is overleden. Een rijk leven en bij mij vooral bekend als presentator van de geweldige tv-show op de BBC, Jim ‘ll fix it. Woonde in Engeland, maar had ook een huis in Glencoe, Scotland, het dorp waar ik menige wintervakantie heb vertoefd. Heb hem daar nooit gezien, moet ik er gelijk bij vertellen. Maar elke keer als ik, komende uit Fort William, naar Glencoe rijd, kom ik langs de Mountain Rescue Post, die hij heeft geopend en waar deze weldoener volgens mij ook aan heeft meebetaald.
Zo, nu de BBC aanzetten, want hij zal wel uitvoerig worden herdacht

Dagje Spoorwegmuseum

Vrije dag besteed aan hernieuwde kennismaking met het Spoorwegmuseum in Utrecht. Erg leuk museum, omdat er niet alleen veel valt te zien, maar ook valt te beleven en te doen. En het ritje naar station Maliebaan per trein is ook leuk.
Oude treinen gezien, waarvan een aantal herinneringen oproepen. En het treinbord van de Valkenburgexpress riep herinneringen op aan een vakantie in Valkenburg, waarvoor we in Gouda op de trein stapten en pas in die Zuid-Limburgse gemeente verlieten.

De Arend
De Arend

hondenkop
De groene, oude, vertrouwde hondenkop

locomotief van Meccano
Locomotief, gebouwd uit Meccano, het bouwspeelgoed dat
mijn broer vroeger ook had

kindertrein
Kinderintercity

Mijnwerkersdorpje met pub
Kolenmijndorp, inclusief pub, nagebouwd in Spoorwegmuseum Utrecht

Treinstellen
Treinstellen in het Spoorwegmuseum

Vertrekstaatbord op Utrecht CS
Op Utrecht CS vanmiddag ook nog maar even foto gemaakt van het
klapbord (vertrekstaat), dat later op de dag zou worden verwijderd.
Heb er heel vaak op gekeken hoe laat trein naar Amsterdam of Gouda ging

Brugse Bok
De vrije dag in Gouda bij Central
afgesloten met een Brugse Bok

Aftreden

Tijdens bestuursconferentie in Doorn bij mijn collegabestuursleden NVJ sectie Dagbladen laten doorschemeren dat ik in de loop van volgend jaar wil aftreden. Komende maand ben ik twintig jaar bestuurslid en langzaam bekruipt mij het gevoel dat ik tot het meubilair ga behoren. Begrijp me niet verkeerd. Ik vind het werk nog steeds boeiend, leerzaam en leuk, maar twintig jaar is wel lang h?
De aankondiging nu betekent dat er tijd genoeg is om uit te kijken naar een opvolger. Je moet ze met een lampje zoeken, maar het zal wel lukken.
En als ik volgend jaar afscheid neem, kan ik zonder overdrijving zeggen: het waren twintig fantastische jaren.

Begrafenis

Vanmiddag begrafenis bijgewoond van A. Opvallende aanwezigheid, de leden van CMA, de Christian Motorcyclists Association. Had A. al tijd niet gesproken en wist niet dat hij zo betrokken was bij deze organisatie in Katwijk. Goed om te zien dat ook bij een bijeenkomst als deze d eleden massaal aanwezig zijn. Indrukwekkend was de stoet van het kerkgebouw naar de begraafplaats. De escorte kreeg een vervolg op de begraafplaats zelf. Op het moment dat de rouwauto de kerkhoflaan opreed, werden de gashendels van de motorfietsen flink opengedraaid. Zeer indrukwekkend.
In de kerk en ook later die middag, gaan de gedachten terug naar de leuke momenten in het leven. Hoe A. met een andere vriend, T., in mijn eerste auto (een Daf 55 coupé) een achterruitverwarming inbouwden. Alles was aangesloten en A. vroeg me aan de buitenzijde tegen de achterruit te wasemen, omdat dan gecontroleerd kon worden of de verwarming echt werkte. En ik deed dat nog ook
En mijn gedachten gingen terug naar de kampeerjaren in Wageningen. Op de seizoensplek op een zonnige middag voor de tent, flesje bier erbij en zo. En soep. En naar de zondagavonden in de oude Veste. Naast het bordje Bar hingen 2 grote bierpullen. Die mocht niemand gebruiken, behalve A en ik, omdat we het vaste barpersoneel waren. En natuurlijk de jaren dat A basgitaar speelde bij The Griffin Singers. Altijd vlak voor de pauze of het einde even een handgebaar alsof er bier werd getapt, of de dop van de borrelfles werd gedraaid. ‘k Zal ook nooit vergeten hoe zijn buurman en vrouw, ook vrienden en net getrouwd, thuis kwamen en hun woning betraden. Die was door de vrienden behoorlijk overhoop gehaald (alle elpees in andere hoezen, je kent het wel). De moeder van de bruid kon het niet waarderen en omdat A. als eerste haar pad passeerde kreeg hij de volle laag. En hij wist echt van niks!. Het zijn herinneringen die ik zeker na vandaag koester. Rust in vrede A.!

Piet Noordijk (1932 – 2011)

En weer is een jazzmuzikant van ons heengegaan: altsaxofonist en klarinettist Piet Noordijk (79) is zaterdag in zijn woonplaats Hellevoetsluis overleden.
Benvloed door Charlie Parker, leerde hij zichzelf sax spelen en werd een grootheid. Hij had zijn eigen bands, maar speelde ook als lead alt in het Metropole Orkest. In Nederland trad hij onder andere op met Pim Jacobs, Rita Reys, Nina Simone en Toots Thielemans. Voor zijn werk is hij onderscheiden met de Wessel Ilcenprijs en de Bird Award.

Hieronder een opname met zijn eigen quartet tijden shet NSJ in 1993: A Night in Tunesia

http://www.youtube-nocookie.com/v/PUsCEI_YAz0?version=3&hl=nl_NL