Door de vele bezoeken is Londen ook een beetje mijn Londen. Na de aanslagen zie ik beelden van de stad, hoor ik namen van metrostations, gebieden die ik ken. Een geweldig transportsysteem (275 stations; eerste ondergrondse trein reed in 1863), waar ik als ik er morgen heen ga, binnen een uur weer alle kleurlijnen en namen blindelings weet. Zonder veel zoeken ontdek ik hoe ik van A naar B ga en waar ik dan moet overstappen. (klik hier voor actuele tube-informatie)
Voor wat betreft de ontspannen samenleving in het Verenigd Koninkrijk denk ik aan de Boat Race. Studenten en oud-studenten van elkaar rivaliserende universiteiten van Oxford en Cambridge drinken broederlijk naast elkaar bier in de pub, zonder dat er ook maar n enkele wanklank te horen is. En het is wrang dat juist zon relatief ontspannen samenleving wordt getroffen door zelfmoordenaars. Het betekent dat veiligheidsmaatregelen verder moeten worden verscherpt, het losse leven minder los wordt en mensen iedereen die anders is of zich anders kleedt, met argwaan bekijkt. De plegers van aanslagen hoeven, behalve in hun eigen holen, niet op sympathie te rekenen. Integendeel, het maakt dat mensen nog meer dan voorheen eensgezind zijn in hun afkeer van verderfelijke regimes, misdadige organisaties, enzovoorts. Sterker nog, het maakt dat mensen de (soms?) discutabele strijd van landen als de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk tegen terreurorganisaties meer en meer steunen.
Puffinnest 
Hoi Ruud, Ook voor mij bekend terrein, bekende lokaties etc.
Euston, Liverpool Street en King’s Cross stations, Circle en Central lines,
allemaal zeer vertrouwd. Als student MO-Engels liep ik er al rond in de
seventies, toen de poltie ook al steeds je tas controleerde vanwege
het IRA terrorisme. Ik kan me nog een schreeuw in de metro herinneren:
‘Does anyone own this bag?’ Gelukkig niets aan de hand.
En dan nu dit. Het werd verwacht, de mensen waren er op ingespeeld,
en toch is het een grote schok. Elke tragedie heeft altijd weer z’n wonderlijke aspecten: De getroffen double-decker bus kwam tot stilstand
tegenover het gebouw van The British Medical Association waar net een
conferentie was begonnen. De aanwezige artsen waren binnen minuten
bezig met het behandelen van slachtoffers!
We kennen het typische humeur en de typische humor van de Londeners. Vandaag hoorde ik een man zeggen: Deze ramp zal Londenaars van alle rassen en geloven dichter bij elkaar brengen. Hopelijk krijgen de terroristen ook door dat dit het effect is van hun wandaden.
Cheerio, Andr