Auteur: Puffinnest

In de Telegraaf doet de zichzelf medium noemende Jomanda weer eens van zich spreken. In die krant zegt ze na contacten met overledenen aan gene zijde dat cremeren pijn doet, omdat het onzichtbare koord tussen lichaam en ziel snel afbrandt. Dat die Tielse trol niet spoort, is al lang bekend. Aan haar nieuwe uitlatingen moet je vooral geen waarde hechten, hooguit wat glimlachen. Het is te hopen dat ze snel uit haar lijden wordt verlost, ook voor haar omgeving. Het moet voor die mensen erg zijn om een famielid te hebben dat stijf staand van de pret-vim (een andere verklaring is er volgens mij niet) er maar was op los orakelt. Het gevolg van haar snuiven levert gelukkig wel weer voer op voor cabaretiers. Let maar op, ze zal opduiken vrijdagavond bij Koefnoen en/of zaterdag bij Kopspijkers, net zoals ze nu is opgevoerd in de Telegraaf, de krant die altijd graag de inhoud van het rariteitenkabinet mag tentoonstellen.

In de schouwburg vanavond de prachtige voorstelling Jozef in Egypte van Het Toneel Speelt gezien. Verrassend hoe zo’n oud verhaal van Joost van den Vondel dat is gebaseerd op het nog veel oudere verhaal over Jozef in Egypte in deze tijd nog zo boeiend kan zijn. Dat is natuurlijk vooral te danken aan het sterke spel van de acht acteurs en actrices en het eenvoudige, doelmatige en daarmee een niet van de tekst afleidend decor. Veel scholieren in de zaal, maar op ��n keer licht gegiebel aan het begin, was het doodstil in de zaal. Als je dat als toneelgezelschap voor elkaar krijgt, verdien je een pluim op je hoed. De voorstelling is genomineerd voor de NRC Publieksprijs. Ik hoop dat Jozef in Egypte/Het Toneel Speelt de winnaar wordt.

Heb journalistendag van de gemeente Rotterdam bijgewoond. Vol en druk programma, met twee hoogtepunten: bezoek aan artsenopleiding van het Erasmus Medisch Centrum en daar een kijkoperatie op een varken (levend, maar wel onder narcose) bijgewoond. Verder bezoek aan de Kuip. Mijn wiegje stond immers op steenworp afstand van het Feyenoord-stadion. En echt waar: we liepen via de spelerstunnel het veld op, onder groot gejuich dat opklonk uit de speakers. En natuurlijk heb ik even op de middenstip gestaan. Zelf heb ik niets, maar dan ook niets met voetbal (en sport in het algemeen), maar wilde het hier toch even kwijt, om de Feyenoordfans onder mijn lezers stinkend jaloers te maken…

Ken je dat nog? Vanavond heb ik – zoals je op de weblog hebt kunnen zien (rechts onderin: Wat eet ik vandaag?) – stamppot rauwe andijvie met blokjes uitgebakken spek gegeten. Vroeger, toen ik jong was, kregen we daags daarna van mijn moeder een heerlijke, oorspronkelijk Zeeuwse traktatie op brood: stroopvet (of krupvet op zijn Zeeuws). Tuurlijk, volgens de normen van vandaag volstrekt onverantwoord, maar lekker!!!!
Het recept voor wie het eens wil proberen: je bakt spekblokjes uit en het vet vermeng je met een gelijk deel Zeeuwse stroop. Goed roeren, tot het gestold is. Het vet-zoete mengsel smeer je op een boterham. En dat dus opeten. Zoals gezegd: vreselijk slecht in deze tijd, maar een lekkerder broodbeleg is volgens mij nooit uitgevonden.

De kogel is door de kerk: de data van het bezoek aan Mpongwe komen bij neef J. en nicht H. uit, dus de reis is geboekt. Voor tijden: zie vorige bijdrage op deze weblog.
Nu de trip definitief is, is het ook tijd voor een rubriek Zambia in de meest rechtse kolom op deze log. Daarin kan onder andere het weerbericht worden bekeken (niet van Mpongwe, maar wel van het dichtstbijzijnde, doch op onbekende afstand gelegen Ndola). De rubriek wordt de komende maanden verder uitgebreid.
En een dezer dagen ga ik maar eens boek of reisgids in bibliotheek halen over Zambia, want ik weet van het land niet meer, dan dat J+H daar wonen en werken.
Info over Mpongwe district vind je hier

Jaaaaaaaaaaaa, Zambia here I come…
Een aantal van jullie weet al Y en ik het plan hebben volgend jaar een weekje naar Zambia te gaan. Niet zomaar een vakantie, maar een bezoek aan mijn neef J en nicht H die daar tot eind volgend jaar verblijven. H. is arts en is uitgezonden om in het dorp Mpongwe te werken in een ziekenhuisje. Haar ouders zijn er al tweemaal geweest, zijn broer gaat ik november en zijn ouders komende vrijdag. En nu dus ook Y en ik. We moeten toch eens gaan boeken, dus het reisbureau onder mijn huis eens gevraagd naar de mogelijkheden voor een vlucht met British Airways (rechtstreeks van London naar Lusaka!), zonder lange wachttijden in London (mijn broer en schoonzus moeten op de terugreis bijvoorbeeld 15 uur !!! wachten op Heathrow).
Dat levert het volgende op
Heenreis
maandag 4 april vertrek Amsterdam 16.30 uur
aankomst Londen 16.40 uur
vertrek naar Lusaka 19.15 uur
aankomst Lusaka volgende dag 06.15 uur
Terugreis
dinsdag 12 april vertrek Lusaka 08.45 uur
aankomst London 17.55 uur
vertrek naar Amsterdam 20.05 uur
aankomst Schiphol 22.15 uur
Klinkt aantrekkelijk. Zodra J+H hebben laten weten dat de data hun ook uitkomen, wordt er geboekt. Hoe dan ook: de reis naar Zambia is een stap dichterbij gekomen. Iets om naar uit te kijken.

UPDATE 1 november: We hebben raamplaatsen. Op de website van British Airways heb ik de stoelkeuze al bekend kunnen maken. Y. en ik zijn voor de vlucht Londen Lusaka standaard (?) ingedeeld op stoelen in de middenrij, maar de mogelijkheid is geboden om dat via de website te veranderen. Nu in de rechterrij (2 stoelen, waarvan dus 1 bij het raam), net achter de vleugel, dus misschien valt er wat te zien. In ieder geval tijdens de terugvlucht (overdag).

Vanavond een feest der herkenning. Op Nederland 1 is in de serie Rail Away van de EO de aflevering uitgezonden met de treinrit van Inverness naar Kyle of Lochalsh. Die route is voor mij de reden geweest om in 1982 voor het eerst naar Schotland gaan. De trein rijdt door prachtige berglandschappen van Inverness, de hoofdstad van de Hooglanden, naar Kyle of Lochalsh, aan de westkust. Ik kom nog regelmatig (met de auto)- door dat gebied, maar elke keer denk ik weer aan die eerste beelden van Schotland die ik in 1981 zag. Het was destijds onderdeel van Great Railway journeys of the world. In de bewuste aflevering ging Michael Palin (inderdaad, die van Monty Python) van Londen via Edinburgh naar Inverness en daarna naar Kyle. Ik zag de film en zei: ,,daar ga ik heen”. In 1982 werd het werkelijkheid en ging ik met vriend H-W erheen. Op dat moment dacht ik nog ‘zomaar eens een keertje Schotland’ en had ik nog geen idee dat ik nog vele jaren zou terugkeren om juist hier mijn vakanties door te brengen. En omdat je er zo vaak komt, herken je in het programma van vanavond plekjes. Niet alleen ken ik elke straat die de EO ons van Inverness laat zien, maar ook de weg langs de route kan ik bijna dromen. De commentator zegt dat de enkelbaanswegen met passeerstroken heel vervelend zijn. Niets is minder waar. Je moet je snelheid aanpassen en hebt tijd genoeg om rond te kijken en te genieten van het uitzicht, het landschap. En Achnasheen, Stromeferry, Plockton, Strathcarron en natuurlijk het eindpunt Kyle of Lochalsh zijn voor mij meer dan namen van dorpen en meren; ik heb er vele voetstappen liggen. OK, ik heb er meestal iets minder zon dan in zo’n uitzending als vandaag, maar toch ben ik regelmatig gebruind teruggekeerd van een vakantie in Schotland. En na zo’n aflevering als vandaag denk ik maar een ding: was ik maar weer in Schotland!

Rijn en Gouwe, mijn krant, gaat de komende maanden op zoek naar de Grootste Gouwenaar Aller Tijden. OK, ok, ik geef toe, het is afgekeken van de BBC die vorig jaar de Grootste Brit aller tijden zocht. Maar toch: ik ben benieuwd hoeveel Gouwenaars en inwoners van de regiogemeenten gaan meedenken over wie de titel Grootste Gouwenaar verdient. Rijn en Gouwe laat het helemaal aan de lezer over. Het leukste is natuurlijk als een historisch figuur wint, maar als de lezer vindt dat Idolszangeresje Hind de titel verdient, het zij zo.
Voor mijzelf is het een leuk dingetje. De komende tijd snuffel ik net als de afgelopen weken, regelmatig bij het Streekarchief Hollands Midden naar gegevens over Gouwenaars uit lang vervlogen tijden. Leuk is bijvoorbeeld om te leren dat de Gebroeders De Houtman, met een gedenkteken in het naar ze genoemde plantsoen in deze stad, niet zo stoer waren als het lijkt. Ze voeren naar de Oost al voor de tijd van de VOC. Cornelis, de oudste, kon echter geen orde houden aan boord, met alle gevolgen van dien. Veel Gouwenaars zullen evenmin weten dat Hieronymus van Alphen (ja, die van Jantje zag eens pruimen hangen�) een geboren Gouwenaar is.
Uiteindelijk moeten voordrachten van Gouwenaars en een stemming onder lezers uitmaken wie op 13 december wordt uitgeroepen tot Grootste Gouwenaar.

Eindelijk dan, na lang wachten krijgt Gouda de eigen regionale tv-zender TV Rijnmond op de kabel. Officieel is TV West onze regiozender, maar met Den Haag als stad en regio hebben we hier niks. Voor die enkele keer dat West Gouda aandoet, hoef je dat station ook niet op te zoeken op je tv. TV Rijnmond zal vooralsnog niet over Gouda berichten (daar heb je de lokale krant Rijn en Gouwe voor), maar je blijft met dat station wel op de hoogte wat er in Rotjeknor en omgeving gebeurt. Als je kabel van de Rekam hebt: TV Rijnmond wordt doorgegeven op de frequentie: 655,25 MHz.

Andr� Hazes is dood. Het zal me wat. Een fan ben ik nooit geweest (sic!); ‘k zou geen liedje van hem zo uit mijn blote hoofd kunnen opnoemen. Het verscheiden van de volkszanger zal de media wel dagenlang bezighouden. Veel reportages in de kranten (de mijne niet uitgezonderd) en films en herhalingen van optredens op tv.
Wedje maken dat er dinsdag veel mensen -wat denk je, in pitbullsmoking?- langs de rouwstoet staan die gaan applaudisseren en bloemen op de rouwauto gooien? Afgekeken van de begrafenissen van prinses Diana (toen had het nog iets) en Pim Fortuyn. Het heeft dus aan waarde ingeboet, maar dat mag de pret niet drukken!
UPDATE 28 september Net bij ochtendjournaal wat beelden gezien van de herdenking, gisteravond in het Amsterdamse voetbalstadion. Ook de kranten beschrijven een waardige bijeenkomst. Valt me alleszins mee. Had dat niet verwacht. Hoedje af. Enne: de mooiste krantenkop boven verslag samenkomst staat in Trouw van vanmorgen: Een bruine kroeg met duizenden aan de bar