Categorie: Daagjes uit

Voor het eerst sinds mijn kinderjaren vandaag naar het Openluchtmuseum in Arnhem geweest. Stond, sinds ik een Mueumjaarkaart heb al op mijn lijstje, maar het was er nog niet van gekomen. Nu, aangetrokken door het fantastische najaarsweer en de opening van de permanente geschiedenisexpositie Canon van Nederland, per trein naar Arnhem dus.

Beslist geen spijt van gehad. En dan druk ik mij nog zachtjes uit. Wat geweldig hier. Minstens zo leuk als het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen, waar ik al paar keer ben geweest. Wat zeg ik, misschien nog wel leuker. Weert je wat, ik ga ze later nog eens met elkaar vergelijken. Hoewel: beide hebben een eigen opzet. Het Zuiderzeemuseum behelst, de naam zegt het al, meer de geschiedenis rond het IJsselmeer. Het Openluchtmuseum (ook) andere delen van het land.

De juist vandaag geopende Canon van Nederland, in de zeer grote kelder van het entreegebouw alleen al is een bezoek aan het Openluchtmuseum meer

dan waard, Leerzaam, boeiend, zeer interactief. Geweldig van opzet. Je wordt op een zeer relaxte manier meegenomen door de lange en rijke geschiedenis van ons land. Je kunt er (zie foto boven dit verhaal) een selfie maken met je eigen gezicht op kostuums uit verschillende perioden in de geschiedenis. Met een ‘tag‘ die je bij binnenkomst krijgt opslaan op je eigen internethoekje van het museum en vervolgens thuis ophalen en bewaren. Ook onderwerpen die je interesseren kun je met die tag opslaan en thuis nog eens bekijken en lezen.

Fantastisch. De bedenkers, uitvoerders en de ondersteunende musea zijn volgens mij meer dan geslaagd in hun opzet om bezoekers op een interessante, speelse edoch zeer leerzame manier mee te nemen door onze vaderlandse geschiedenis. Was er zo van onder de indruk, dat ik beslist nog een keer hier heen ga.

De rest van het Openluchtmuseum was het bezoek ook zeker meer dan waard. Een prachtig landgoed, met veel mooie oude boerderijen en andere gebouwen. Niet volgepropt, volop gelegenheid om bijvoorbeeld een mooie boerderij in haar volle glorie op de foto te zetten. Weet niet of het altijd het geval is, maar op deze zonnige, drukke zaterdag (hoewel het niet vol overkomt tijdens de rondgang) waren er volop vrijwilligers die boeiend over details wist te vertellen die je zag, of over het tijdvak/regio waar de boerderij of ander gebouw vandaan kwam.

Tram RETn hoe fantastisch is het om als geboren Rotterdammer om ‘door’ het museum te rijden in een oude tram van de RET. Kortom, ik ga snel nog een keer naar het Openluchtmuseum.

O ja, het ter plekke gebrouwen bier smaakt uitstekend!

Fimpje2 vandaag hieronder:

Hieronder een promofilmpje van Canon van Nederland. Eigen opnamen waren niet om over naar huis te schrijven, laat staan hier te publiceren.

En hier nog filmpje vol foto’s van vandaag

Vandaag twee (ja, echt: twee!) musea bezocht in Amsterdam. Onverwachte dag vrij. Rijksmuseum is weer boeiend, al is het deze vakantietijd wel zeer druk. Uiteindelijk toch nog gelukt heel dicht bij de Nachtwacht te komen.

Genoten van de tentoonstelling Small Wonders. Een gepriegel op de vierkante centimeter. Knap werk.
Ook weer even gekeken bij de zeer mooie lichtinstallatie Shy Lights van Lonneke Gordijn en Ralph Nauta. Blijft grappig om te zien.
En hoe is dat vliegtuig toch op de zolder van het museum gekomen?

St. Joris

Ook tijdlang gekeken bij kunstwerk uit hout van de legende van St. Joris die de draak verslaat. Kende de achtergrond niet, maar de beeltenis is ook die van het bevrijdingsmonument in de westmuur van het stadhuis van Gouda.

O ja, die achtergrond:
De stad werd door een draak getiranniseerd. Dagelijks verslond hij twee schapen, die hem geofferd werden, zodat hij zich rustig zou houden. Toen de laatste schapen op deze manier verdwenen waren, eiste de draak mensenoffers. Hierbij viel het lot ook op de dochter van de koning. In bruidskleren trad zij haar dood tegemoet. Maar Joris viel de draak met een lans aan en verwondde het gedrocht. Hij beloofde de koning en het volk dat hij het ondier zou doden als iedereen zich door hem zou laten dopen. Toen koning en volk akkoord gingen doodde hij de draak en op die dag lieten 15.000 mensen zich dopen.
(Vrij naar Jacobus de Voragine, de Gouden legende)

Foto’s

Zo mogelijk nog drukker was het in het Van Gogh museum. Je moet, ook met de gratis Museumjaarkaart, een e-ticket downloaden (of bij het museum uren in de rij gaan staan) voor een vaste entreetijd. Eenmaal binnen is het allemaal zeer relaxed. Alleen mag je hier in tegenstelling tot het Rijks geen foto’s maken. En daar wordt streng op toegezien. Het museum mag natuurlijk de eigen huisregels bepalen, maar het komt niet echt vriendelijk over de bezoekers.

Mooi om de werken van Gogh en de omgeving (zowel letterlijk als figuurlijk) nu eens in het echt te ervaren.

De bruiloft te Kana, glas-in-lood raam

De geboorte van Mozes, glas-in-lood raam

Glas-in-lood-raampjes in tentoonstelling Rijksmuseum. Links de Bruiloft te Kana, rechts De geboorte van Mozes.

Meer foto’s in het ‘filmpje‘ hieronder:

In straffe wind en vrijwel zonder regen middag op de dijk IJsselmeer bij Stavoren doorgebracht om het skûtsje (historisch varend vrachtzeilschip) van Leeuwarden/Ljouwert aan te moedigen tijdens de wedstrijd hier van de SKS (Sintrale Kommisje Skûtsjesilen). Ben met aantal vrienden al bijna 20 jaar donateur/vriend van het skûtsje van Ljouwert en steevast gaan we weekeinde naar Stavoren om de wedstrijd op het IJsselmeer te aanschouwen. Met vast ritueel: even naar het volgschip met pakken stroopwafels ter aanmoediging.
(Tekst gaat door onder het filmpje)

Het heeft – weer – niet mogen baten. ‘Ons’ skûtsje is nege geworden. En door twee uitvallers (Joure gediskwalificeerd en Langweer die zich zaterdag terug trok uit het kampioenschap dit jaar), zijn er twaalf deelnemers… En door ingewikkelde puntentelling twaalfde in het klassement (dat nog wel op dertien skûtsjes is gebaseerd). 

De overnachting was dit keer in Workum. Leuke plaats (zie foto rechts), zeer goed restaurant (Seburch) en een in alle opzichten perfect hotel, de Gast Inn.

Zondag, op terugreis naar Gouda, over de Afsluitdijk gereden en bij het monument van het uitzicht over het water (Texel in beeld) genoten. En naqtuurlijk van het fraaie kunstwerk van kunstenares Ineke van Dijk uit Stolwijk uit 1982. (zie de foto hieronder)

Kortom een zeer geslaagd weekeinde, mede door de gezelligheid met de vrienden.

Morgen nog één wedstrijd bijwonen in mijn uppie, die van Woudsend op de Hegemer Mar. Het wordt prachtig weer. Dus Ljouwert Boppe! En “VIOS” (Vooruit Is Ons Streven), zoals het bestuur zelf zegt op Twitter en Facebook.

Vrije dag vandaag.  Eerste dag compensatie weekeindedienst. En om te voorkomen dat ik in de work mode blijf, ff paar uur naar Blijdorp. Net voor de echte buien weer thuis.

Bezoek aan Blijdorp is altijd +1  En dat ik abo heb, helpt wel natuurlijk… 🙂

Weer eens wat anders in Maastricht. Vandaag daar bezoek gebracht aan de voormalige bierbrouwerij Bosch / de Keizer. Bood het voordeel ook eens stukje door de Maastrichtse wijk Wyck te lopen. Dat is het deel van de stad – globaal – tussen het NS-station en de St. Servaesbrug.

Net als Gouda heeft Maastricht in het grijze verleden tientallen brouwerijen gehad. Bier werd als water gebruikt. Het bevatte nauwelijks alcohol (‘tafelbier’, rond de 1 procent alcohol), omdat water uit gracht of rivier niet drinkbaar was.
Brouwerij De Keijzer van de familie Bosch is de enige stadsbrouwerij van Maastricht die de slopershamer heeft overleefd. Nu een industrieel erfgoed.

Lekbier

Slimme man die Bosch. Hij zag overal geld in. Zijn arbeiders betaalde hij deels in bierbonnen, die uitsluitend ingeleverd konden worden in zijn eigen kroeg. Bier dat mislukte, werd niet weggegooid, maar verstookt tot jenever of azijn. Lekbier (de gemorste drank van de tap in de café’s) werd opgehaald en vermengd met nieuw bier tot ‘oud bier’.

Hier bier is uiteraard niet meer verkrijgbaar, maar de stichting die het complex beheert, probeert het elders zo goed mogelijk na te laten maken. De rondleiding dan ook afgesloten met twee bieren. De eerste (omdat een van de ‘eigen merken’ op was) een fraaie 6 procents en de tweede l’Empereur van 8 procent. Ze smaakten uitstekend.

Goede, dik twee uur durende rondleiding, inclusief de proeverij. De gids wist veel te vertellen, machines (de brouwketel en, de flessenvulmachine en de doppenmachine en de condensor – bovenste foto – om het ‘suikerwater’ te koelen) kon hij werkend laten zien. Kortom een prima uitje voor deze zaterdag.

Filmpje:

Dagje Stavoren. Een bleek zonnetje aanvankelijk, maar toch minder fraai weer in Friesland dan ik had gedacht. Voor het Vrouwtje van Stavoren maakt dat niets uit. Ze bleef over de oude haven naar het meer staren.

Door de wind aan het IJsselmeer ook behoorlijk fris. Toch lekker uitgewaaid op de dijk. En door de wind werd er ook nog wat gezeild op het IJsselmeer. Kortom een welbestede dag.

Kom ik hier altijd tijdens het skûtsjesilen. Dan is Stavoren afgeladen. Ben hier ook keer in de winter geweest en toen kon je er een kanon afschieten. Nu zat het er tussen in.

Filmpje:

Weer museumbezoek vandaag. Dit keer Museum Volkenkunde in Leiden. Vakantie, dus alle tijd voor zoiets. Nog nooit geweest (maar dat geldt vaker voor de combinatie Ruud en musea), dus nieuwsgierig wat hier te zien is.

Nou, het is in één woord overweldigend. Verschillende werelddelen, keurig gerangschikt. Veel gezien en geleerd van ‘vroeger’ in Afrika, Azië, de Amerika’s. Kleding, kleden, gebruikersvoorwerpen, (ceremoniële) wapens. Alles een lust voor het oog.

Het bijzonderst is nog wel de waka, van de Maori’s. Niet zozeer de houten, veertien meter lange kano zelf die in de gracht naast het museum ligt, als wel de film over het maken van de boot in Nieuw-Zeeland en alles wat er bij komt kijken. Uit een Kauriboom van ongeveer 700 jaar oud. En een tweede, opgebouwd uit een polyester frame en versierd met houtsnijwerk. Alles rond de bouw en de overdracht zit vol ceremonie, is te zien in een filmpje dat in het museum wordt vertoond.

En leuk voor de Goudse bezoeker: een uitstalling in het museum van Goudse pijpen (of wat er van over is). Gevonden op de plek van de Deshima in Nagasaki. De plek waar Hollanders actief zijn geweest. Het gewone volk had eenvoudig Japans porselein. De welgestelden dronken wijn en jenever uit glas en ze rookten uit Goudse pijpen.

Wat me minder kan bekoren, is de tentoonstelling Cool Japan. Voor een groot deel gebouwd rondom het maken van Japanse computerspelletjes.
Ik heb niks met die spelletjes en ken die figuurtjes dus ook niet.
Gelukkig is het bepaald geen verloren bezoek als je hier in sneltreinvaart doorheen loopt.

Al met al een museum dat ik nog eens ga bezoeken. Het was teveel om in één bezoek alles goed tot je te nemen.

Hieronder een filmische impressie van wat ik heb gezien in het museum: