Categorie: Daagjes uit

VIOS Vooruit Is Ons Streven

In straffe wind en vrijwel zonder regen middag op de dijk IJsselmeer bij Stavoren doorgebracht om het skûtsje (historisch varend vrachtzeilschip) van Leeuwarden/Ljouwert aan te moedigen tijdens de wedstrijd hier van de SKS (Sintrale Kommisje Skûtsjesilen). Ben met aantal vrienden al bijna 20 jaar donateur/vriend van het skûtsje van Ljouwert en steevast gaan we weekeinde naar Stavoren om de wedstrijd op het IJsselmeer te aanschouwen. Met vast ritueel: even naar het volgschip met pakken stroopwafels ter aanmoediging.
(Tekst gaat door onder het filmpje)

Het heeft – weer – niet mogen baten. ‘Ons’ skûtsje is nege geworden. En door twee uitvallers (Joure gediskwalificeerd en Langweer die zich zaterdag terug trok uit het kampioenschap dit jaar), zijn er twaalf deelnemers… En door ingewikkelde puntentelling twaalfde in het klassement (dat nog wel op dertien skûtsjes is gebaseerd). Workum weblog

De overnachting was dit keer in Workum. Leuke plaats (zie foto rechts), zeer goed restaurant (Seburch) en een in alle opzichten perfect hotel, de Gast Inn.

Zondag, op terugreis naar Gouda, over de Afsluitdijk gereden en bij het monument van het uitzicht over het water (Texel in beeld) genoten. En naqtuurlijk van het fraaie kunstwerk van kunstenares Ineke van Dijk uit Stolwijk uit 1982. (zie de foto hieronder)
Ineke van Dijk weblog

Kortom een zeer geslaagd weekeinde, mede door de gezelligheid met de vrienden.

Morgen nog één wedstrijd bijwonen in mijn uppie, die van Woudsend op de Hegemer Mar. Het wordt prachtig weer. Dus Ljouwert Boppe! En “VIOS” (Vooruit Is Ons Streven), zoals het bestuur zelf zegt op Twitter en Facebook.

 

 

 

 

Vergane glorie behouden

Weer eens wat anders in Maastricht. Vandaag daar bezoek gebracht aan de voormalige bierbrouwerij Bosch / de Keizer. Bood het voordeel ook eens stukje door de Maastrichtse wijk Wyck te lopen. Dat is het deel van de stad – globaal – tussen het NS-station en de St. Servaesbrug.

Net als Gouda heeft Maastricht in het grijze verleden tientallen brouwerijen gehad. Bier werd als water gebruikt. Het bevatte nauwelijks alcohol (‘tafelbier’, rond de 1 procent alcohol), omdat water uit gracht of rivier niet drinkbaar was.Empereur klein
Brouwerij De Keijzer van de familie Bosch is de enige stadsbrouwerij van Maastricht die de slopershamer heeft overleefd. Nu een industrieel erfgoed.

Lekbier

Slimme man die Bosch. Hij zag overal geld in. Zijn arbeiders betaalde hij deels in bierbonnen, die uitsluitend ingeleverd konden worden in zijn eigen kroeg. Bier dat mislukte, werd niet weggegooid, maar verstookt tot jenever of azijn. Lekbier (de gemorste drank van de tap in de café’s) werd opgehaald en vermengd met nieuw bier tot ‘oud bier’.

ketel kleinHier bier is uiteraard niet meer verkrijgbaar, maar de stichting die het complex beheert, probeert het elders zo goed mogelijk na te laten maken. De rondleiding dan ook afgesloten met twee bieren. De eerste (omdat een van de ‘eigen merken’ op was) een fraaie 6 procents en de tweede l’Empereur van 8 procent. Ze smaakten uitstekend.

Goede, dik twee uur durende rondleiding, inclusief de proeverij. De gids wist veel te vertellen, machines (de brouwketel en, de flessenvulmachine en de doppenmachine en de condensor – bovenste foto – om het ‘suikerwater’ te koelen) kon hij werkend laten zien. Kortom een prima uitje voor deze zaterdag.

Filmpje:

Stavoren bij het vrouwtje

Dagje Stavoren. Een bleek zonnetje aanvankelijk, maar toch minder fraai weer in Friesland dan ik had gedacht. Voor het Vrouwtje van Stavoren maakt dat niets uit. Ze bleef over de oude haven naar het meer staren.Vrouwetje klein

Door de wind aan het IJsselmeer ook behoorlijk fris. Toch lekker uitgewaaid op de dijk. En door de wind werd er ook nog wat gezeild op het IJsselmeer. Kortom een welbestede dag.

Kom ik hier altijd tijdens het skûtsjesilen. Dan is Stavoren afgeladen. Ben hier ook keer in de winter geweest en toen kon je er een kanon afschieten. Nu zat het er tussen in.

Filmpje:

Werelds museumbezoek

Weer museumbezoek vandaag. Dit keer Museum Volkenkunde in Leiden. Vakantie, dus alle tijd voor zoiets. Nog nooit geweest (maar dat geldt vaker voor de combinatie Ruud en musea), dus nieuwsgierig wat hier te zien is.

indonesie kleinNou, het is in één woord overweldigend. Verschillende werelddelen, keurig gerangschikt. Veel gezien en geleerd van ‘vroeger’ in Afrika, Azië, de Amerika’s. Kleding, kleden, gebruikersvoorwerpen, (ceremoniële) wapens. Alles een lust voor het oog.

Het bijzonderst is nog wel de waka, van de Maori’s. Niet zozeer de houten, veertien meter lange kano zelf die in de gracht naast het museum ligt, als wel de film over het maken van de bootversiering klein in Nieuw-Zeeland en alles wat er bij komt kijken. Uit een Kauriboom van ongeveer 700 jaar oud. En een tweede, opgebouwd uit een polyester frame en versierd met houtsnijwerk. Alles rond de bouw en de overdracht zit vol ceremonie, is te zien in een filmpje dat in het museum wordt vertoond.

En leuk voor de Goudse bezoeker: een uitstalling in het museum van Goudse pijpen (of wat er van over is). Gevonden op de plek van de Deshima in Nagasaki. De plek waar Hollanders actief zijn geweest. Het gewone volk had eenvoudig Japans porselein. De welgestelden dronken wijn en jenever uit glas en ze rookten uit Goudse pijpen.

Wat me minder kan bekoren,goudse pijpen klein is de tentoonstelling Cool Japan. Voor een groot deel gebouwd rondom het maken van Japanse computerspelletjes.
Ik heb niks met die spelletjes en ken die figuurtjes dus ook niet.
Gelukkig is het bepaald geen verloren bezoek als je hier in sneltreinvaart doorheen loopt.

 

Al met al een museum dat ik nog eens ga bezoeken. Het was teveel om in één bezoek alles goed tot je te nemen.

Hieronder een filmische impressie van wat ik heb gezien in het museum:

Toerist in eigen stad

Vrije ochtend zoetgebracht als toerist in eigen stad. Jarenlang beroepsmatig de toeristische Kaasmarkt bezocht, of er verder geen aandacht aan besteed. Nu dan toch kasmarkt met stadhuis kleinmaar eens een tijdje op de Markt rondgekeken.

Weer blij met de mooie binnenstad van Gouda: het stadhuis, de Waag en nauturlijk de kaasmarkt zelf. kaasmarkt kleinEn dat allemaal in mijn voortuin! Genoeg te zien en te beleven.

Voor Gouwenaars en niet-Gouwenaars een aanrader!

 

Hieronder een kort filmpje van de kaasmarkt.

Oxford it is!

Ja hoor, de roeiers van Oxford (“Dark Blue”) hebben de aloude race tegen Cambridge (“Light Blue”) gewonnen. In 16.59 minuten en met 1,25 bootlengte verschil. Al vanaf het crewbegin had Oxford de leiding. Prachtige wedstrijd (8 met stuurman) om te zien. En mooi dat er Nederlander (Olivier Siegelaar, op plek 5,”the engine room“) zat.

Dit jaar niet naar de oever van de Thames in London zelf gegaan om het begin van het spektakel (de toss, BBC-presentatrice Claire Baulding, het naar buiten dragen van de ranke boten, het instappen en het voorbij zien komen van de twee ploegen bij het begin van de wedstrijd. De race begint om 17.30 u (Engelse tijd) en als de lijnbus naar Nederland al om 21.30 u vertrekt, blijft er weinig tijd over voor het volgen van de wedstrijd of een overwinningspintje (of 2) in de pub.

Vandaar met neeft Dimitri (die net als vriend André voor Cambridge is) naar Ierse pub O’Caseys in Den Haag om de wedstrijd op een groot scherm te volgen. Niet hetzelfde, maar second best. En ook een pint Kilkenny smaakt prima.

Vergeet ik nog te melden dat ik voor Oxford ben. Waarom? Jaaaren raamgeleden met André voor het eerst de wedstrijd bijgewoond. Hij vond dat we dan wel voor de een of de ander moesten zijn. Gewoon, voor de spanning en de leut. Ik koos Oxford. EN OXFORD WON….

De overall stand is Cambridge 82, Oxford 80.

Bekijk de race hier:

Nostalgische treinrit

hoofdfoto

Zag eerder deze week de aankondiging van speciale treinritten op de Hoekse Lijn, het treintracé Rotterdam Centraal – Hoek van Holland Strand. Reden: de lijn (althans het deel Schiedam – Hoek van Holland) wordt na 1 april omgebouwd tot de verlengde RET-metrolijn B naar Nesselande.

Nou heb ik niet zoveel met die 125 jaar bestaande lijn, maar een rit met de Mat ‘46 (‘Muizenneus’) is het vandaag wel waard. coupe klein 1De trein ken ik uit mijn eerste jaren van mijn journalistieke loopbaan. Nog geen rijbewijs, dus elke dag met dit treintype op en neer van Gouda naar Amsterdam CS (de lijn Woerden – Breukelen). Ja, lieve kijkbuiskinderen dat was de tijd ver voor de Intercity Direct, Thalys.

Maar: in mijn beleving reden de treinen altijd op tijd. Wel elke ochtend vlak voor de aansluiting met de lijn Utrecht – Amsterdam een paar minuten stil staan in stukje niemandsland. En als je bijna te laat op het perron was, kon je de deur nog cabine staandopentrekken en in de trein springen. En als je trek had, liep er op perron Gouda een ‘railcateraar’ met een dienblad vol dampende koffie die je kon kopen via het coupéraam dat met een zwengeltje nog gewoon geopend kon treinkaartje Hoekse Lijnworden.  Hoezo airco? Arko!: alle ramen kunnen open.

Heb de trein overigens de afgelopen jaren nog wel van dichtbij gezien: in het Spoorwegmuseum. Maar er in stilstand naar kijken, is toch iets anders dan er weer eens in meerijden. Dus dank Nederlandse Spoorwegen voor een middagje nostalgie.

Hieronder een filmische impressie van de rit:

Muziek in Maastricht

hoofdfoto weblog

Dagje Maastricht en het leek wel carnaval. Overal muziek. Blijkt te gaan om het dubbeljubileum van carnavalsorkest De Kachelpijpen. In het Maastrichts: Dobbel Zjubilei 6×11 jaor Rizzjemint – 50 jaor Börgerkorps Garderizzjemint De Kachelpiepers.
De muziek is aan mij niet besteed. Wel de twee reuzenpopen. De Engel van Maastricht ( naar het stadswapen van Maastricht) en Gigantius. Dat maakt het tot een ander dagje Maastricht dan anders.
wijnMaar laat ik het hoofddoel niet uit het oog verliezen. Natuurlijk glaasje knisperende Chardonnay op zeer zonnig en vrij windstil terras op het Onze Lieve Vrouweplein, bij café Charlemagne. Gelukkig de reuzenparasols niet uitgeklapt, zodat met volle teugen van de zon kan worden genoten.

Filmische impressie hieronder: