Puffinnest

Vandaag brief gekregen van Stedin, netbeheerder van mijn energieboer Eneco. Moet meterstanden doorgeven in verband met een switchverzoek van mijn kant. Switchverzoek, heb ik me laten uitlegen, is de term die dat soort bedrijven gebruikt voor overstappen.
Heel vreemd, want ik ben niet overgestapt en ben dat ook niet van plan. Vindt dat teveel gedoe, hoewel klant blijven bij Eneco nu ineens ook veel gedoe oplevert. Nuon heeft mij ook nooit een brief gestuurd in de sfeer van Welkom nieuwe klant.
En alsof dat nog niet vervelend genoeg is, corrigeren van dat switchverzoek kan niet zomaar. Stedin is uitvoerende partij voor de meterstanden. Nuon (kennelijk mijn nieuwe energieleverancier) kan mijn naam en adres niet vinden in systeem. Eneco wel, maar mij terugzetten in de administratie kan wel zes weken (!) duren. Nuon dame callcenter gaat wel uitzoeken of ze iets kan vinden en heeft beloofd me vanmiddag nog terug te bellen. Ben benieuwd.
Is het niet heel vreemd dat iemand een ander zomaar van energieleverancier kan laten veranderen, zonder dat de bewuste persoon daarvan in kennis wordt gesteld door de betrokken energieboeren en het slachtoffer er pas achter komt als Stedin een brief stuurt met verzoek meterstanden door te geven? En wat gebeurt er in die zes weken? Eneco zal mijn maandelijkse voorschotbedrag niet willen hebben (want ben officieel geen klant meer) en Nuon krijgt het niet van mij (want geen klant). �k Vrees dat die twee bedrijven dan onderling ineens heel goed kunnen communiceren en het financi�le verhaal afdekken. Kortom, ik blijf betalen.
Het is wel zaak dat politiek of consumentenorganisaties de overstap (o nee, switchverzoek�) aan strakkere regels bindt. Bijvoorbeeld dat zo�n overstap pas mogelijk is na ontvangst van een getekende opdracht. Het huidige systeem is zo krom als een hoepel. Een miskleun.
Wordt vervolgd.

En voor wie deze maandag te zwaar vindt, hier iets om te lachen. Uit de Two Ronnies:

Vanmiddag met Andr� weer eens ouderwets naar de pub geweest, O�Caseys, in Den Haag. Paar pinten Kilkenny en een lekker maal.

Vrije dag, dus eens langs wat feestelijkheden lopen in mijn eigen stad. Hieronder wat foto’s en vergeet niet even via de webcam naar de Markt te kijken. De kraampjes die je vandaag (woensdag 5 mei) ziet, zijn die van de wekelijkse vlooienmarkt die weer is begonnen. Elke week prullaria te kust en te keur, tot ergens in september.

Goed, bevrijdingsdag dus. Onder andere optreden van de percussiegroep Xamme Ramme, twee dansgroepen van Turkse jongeren, het Goudse draaiorgel De Lekkerkerker en nog veel meer. Ontspannen sfeer, zonnetje, volle terrassen, veel mensen bij de rijdende kraam van Say Cheese Gouda.

3 Mei is wereldwijd de Dag van de Persvrijheid. Tijdens de jaarlijkse Persvrijheidlezing, vanmiddag in Den Haag, presenteert W. Hins, bijzonder hoogleraar Mediarecht aan de Universiteit van Leiden, vanmiddag de nationale persvrijheidmonitor. Ook is er aandacht voor de resultaten van het onderzoek STOP! Politie dat de criminoloog F. Bovenkerk heeft uitgevoerd in samenwerking met de universiteiten van Utrecht en Amsterdam en het Persvrijheidsfonds, naar het hinderen van journalisten in de uitoefening van hun werk door politiemensen en beveiligers.
Lees hier en hier hoe het staat met de persvrijheid in Nederland.

Onderwijs is de basis van de toekomst. Wil je onderwijs in bijvoorbeeld Afrika steunen, �koop� dan schoolspullen op Heel Nederland deelt uit. Namens de kinderen in Afrika: dank voor je bijdrage.

http://www.heelnederlanddeeltuit.nl/l/library/download/210889.

Zelfs voor mijn doen vroeg uit de veren vandaag. Wekker op half vijf, want tegen zessen met R. de R. naar Drachten om twaalf van zijn houten scheepsmodellen te showen op de Open Hout Dag, een manifestatie voor de liefhebbers van hout. Heb mijn ogen uitgekeken daar in de Friese evenementenhal. Alelrlei stands van bedrijven en amateurs en verzamelaars op houtgebied. Vergis je niet, er is zelfs een club van verzamelaars van houtsoortenverzamelaars. Een vereniging die ook nog excursies organiseert. Verder veel makers van houten muziekinstrimenten (de luit, orgel, viool), kunstenaars. Hobbyisten tonen er hun vrachtautomobielen die zijn opgetrokken uit luciferhoutjes en nog veel meer.
En natuurlijk een dagje Friesland inmiddels traditioneel afgesloten met diner in restaurant het Achterhuis op Urk.

In de schouwburg vanavond weer eens de Giuseppe Verdi�s opera Aida bijgewoond, uitgevoerd door stichting Internationale Operaproducties. Het verhaal dat zich afspeelt in het oude Egypte en gaat over de opbloeiende liefde op tussen de veldheer Radames en Ethiopische slavin Aida.

Muzikaal gezien een formidabele productie, al lieten de kostuums een punt liggen. Een Aida waarbij soldaten een holster hebben, met daarin een pistool� Soldaten trouwens met rode baretten op. Niet echt geloofwaardig voor het verhaal. Het gezelschap zal er wel een bedoeling mee hebben gehad, maar die is mij als bezoeker totaal ontgaan. Nee dan de Staatsopera van Tatarstan, in oktober 2007. Muzikaal zeker zo goed en qua kostuums stukken beter. Net als toen overigens veel publiek in de zaal dat zich bij de TROS Muziekshow of zoiets waant en na bijna elke groot lied gaat applaudisseren. Wat is dat voor volk? Een punt aftrek vanwege de kostuums en dan kom ik dus helaas op:

Vanmiddag bij boekhandel Donner in Rotterdam de presentatie van het vierde boek van oud-collega Mary-Ann Sandifort, De buren van Obama�s oma (uitgeverij Kosmos) bijgewoond. Handelt over haar belevenissen in de sloppenwijk van Narirobi, Kenia. Goed boek (ben eerlijk gezegd nog maar paar pagina�s gevorderd, dus echte recensie volgt later), maar Mary-Ann is dan ook een goede schrijfster. En zoals ik van haar gewend ben, schrijft ze zo�n boek niet voor eigen portemonnee. De netto-opbrengst gaat naar de stichting Parking Boys. Leuk theater ook in de kelder bij Donner voor dit soort presentaties. De inleidingen worden dan niet gestoord door winkelend publiek.

De afbraak van het bekende station Rotterdam Centraal gaat een volgende fase in. Benieuwe hoe het nieuwe station er straks uitziet.