Puffinnest

Tijdens de dagelijkse ochtendrit naar Alphen luister ik naar Hilversum 1 voor het Radio 1 Journaal, maar schakel steevast naar Hilversum 4 als het sportblokje begint. Dit keer klonk er een prachtige bewerking van Jan Pieterszoon Sweelinck van psalm 42: �t Hijgend hert der jacht ontkomen� Moest dat vroeger op de basischool nog als Psalm van de week uit mijn hoofd leren. Overhoord op zondagavond door mijn moeder, want o wee als je het maandag op school niet kende.
Dat mis ik misschien nog het meest in mijn huidige kerk: er worden geen psalmen gezongen. De Nederlandse uitvoering van psalmen zoals we die kennen uit de protestantse kerk bestaat niet in de Church of Scotland. Toch mis ik ze wel, besef ik op deze ochtend, terwijl ik de melodie meeneurie in de auto. Nou ja, een enkele keer kom ik nog wel eens in een Nederlandse protestantse kerk, dus met een beetje geluk staat er dan een lekkere, stevige meezing psalm in de liturgie. En voor vandaag: ik ben volgens mij nog nooit zo stichtelijk naar mijn werk gereden!

Bij Andr� van Duin vanavond zijn versie van Catootje die naar de Botermarkt ging. Hier – met dank aan YouTube – een originele versie en nog goed uitgevoerd ook. Wel meezingen h�!!!

Deze week op Belgi� 2 Monty Python and the Holy Grail gekeken. Na afloop documentaire over Monty Python. Me daarna beseft dat ik de veertig jaar oude Dead Parrot sketch wel de mooiste sketch vind.

This parrot is no more.
It has ceased to be.
It’s expired and gone to meet its maker.
This is a late parrot.
It’s a stiff.
Bereft of life, it rests in peace.
If you hadn’t nailed it to the perch, it would be pushing up the daisies.
It’s run down the curtain and joined the choir invisible.
This is an ex-parrot.

� Monty Python’s Flying Circus
Episode 8 (Full frontal nudity)
opname 25 november 1969
uitzending 7 december 1969

(Voor volledige transcript, klik hier)

Hieronder de complete bewegende sketch zelf:

Me afgelopen weekeinde boos gemaakt over Agnes Jongerius in in de kwestie van het AOW-debat een verbond wilde sluiten met de PVV van Geert Wilders. OK, ze zat nog niet bij hem op schoot, maar er werd gevrijd. ZE zei te willen praten met de duvel en zijn oude moer als het om het behalen van het FNV-gelijk in het al dan niet verhogen van de AOW-leeftijd. Kijk, daar verschil ik van mening met �mijn� FNV-voorzitter (mijn NVJ is aangesloten bij de vakcentrale). Een vakbond moet in principe met alle politieke partijen praten. Er geldt ��n uitzondering, de PVV. Die partij houdt er zulke foute opvattingen op na (en dan druk ik nog zacht uit als het gaat om het aan de kant schuiven van een bevolkingsgroep). Daar moet je als fatsoenlijke organisatie niet mee in zee gaan. Jongerius is na spoedoverleg in de Federatieraad op haar schreden teruggekeerd. Toch heeft ze wat mij betreft haar hand overspeeld. Zouden haar dagen geteld zijn?
Rake, zeer korte ingezonden brief vanochtend in De Volkskrant van een lezer uit Nijmegen: Wie dealt met de duvel en zijn ouwe moer, verliest zijn ziel.

Met R. de R. zaterdagavond een geweldig concert bijgewoond in Orgelpark concert bijgewoond van Aart Bergwerff (orgel), Jeroen van Veen (vleugel) en Sandra van Veen (vleugel) die het Canto Ostinato van Simeon ten Holt. Heb sinds enkele weken een cd-box met de uitvoering op vier vleugels, maar deze avond met twee en met Bergwerff op drie van de orgels in het voormalige kerkgebouw is ook niet te versmaden. Goed, helder spel, met als bonus de orgelmuziek die dus verdeeld over het twee uur on-onderbroken durende concert van drie kanten op je afkomt. Overweldigend. Iedereen kennelijk net zo onder de indruk als ik, want er klinkt nauwelijks een kuchje. En nog een bonus: Sandra van Veen is een mooie verschijning, zeker in haar langer rode jurk! En het allergrootste voordeel: als ik nu de cd�s draai, kan ik me voortaan een beeld vormen bij de muziek. En wat een mooi schitterend voorbeeld van hoe een kerkgebouw een nieuw leven kan krijgen.
O ja, en als prelude op het concert Amsterdams caf� Kale de Grote bezocht en weer heerlijk gegeten bij Bazar op de Albert Cuyp.

Met wat vertraging: afgelopen maandag ben ik nieuwe metrostation op Rotterdam Centraal gaan bekijken. Mooi werk van architect Maarten Struijs (Gemeentewerken Rotterdam). Wat een licht, wat een ruimte. Brede trappen, echt moderne grandeur! Maak regelmatig gebruik van de metro als ik naar kerk(vergadering) ga, of als ik eens ga winkelen in Rotjeknor. Zal hier met plezier op de metro wachten. En het is nog maar de helft, want nu wordt oude gedeelte opgeknapt, waarna het pas helemaal af is. En dan ook nog het nieuwe treinstation, waarbij de twee vervoerschakels met elkaar verbonden zijn.

Omschreven als een thriller, maar volgens mij is De Spooktrein van Het Thriller Theater, waarvan ik vanmiddag de premi�re heb bijgewoond, toch meer een blijspel. OK, er worden moorden gepleegd, maar toch zit je niet op het puntje van je stoel van spanning. Gelachen kan er daarentegen wel worden. Niet uitbundig, maar de voorstelling is wel vermakelijk. Wel goed sdpel van Hetty Heyting en Laus Steenbeke. En gelukkig een voorstelling zonder pauze! Toch niet met een volledig voldaan gevoel het theater verlaten.

De tweede Broers- en zussendag (Brussendag) is gezellig geweest, al ben ik als organisator natuurlijk bevooroordeeld. Doel van het jaarlijkse uitje: de kans dat we als broers en zussen vaak ontmoeten sinds het overlijden van onze ouders, kleiner zou worden. We zijn niet allemaal van die verjaardaglopers. Elk jaar organiseert daarom een van de broers of zussen een uitje. Iets bekijken of doen, uitgebreid bijpraten (en ja hoor, foto’s vna de kleinkinderen laten zien), borrelen en als afsluiting een etentje.
Nummer 1 op mijn lijstje was bezoek aan en diner op de ss Rotterdam, het voorgoed naar Rotterdam teruggekeerde en door de vele tegenslagen zeer bekend geworden cruiseschip. Onze grootader heeft destijds aan de bouw meegewerkt. Helaas, de vertragingen blijven de renovatie achtervolgen, dus we konden niet terecht. Goed alternatief gevonden: Den Bosch, met vaartocht op de Binnen Dieze (de Jeroen Boschroute), met aansluitend een bezoek aan het Jheronimus Bosch Art Center. Alle originele werken hangen elders (onder andere in het Boymans in Rotterdam en het Prado in Madrid), maar hier krijg je met de kopie�n van alle werken toch een aardig beeld van het werk van Den Bosch� beroemde schilder.
Daarna gegeten in eetcaf� Pollevie, omdat die ook als een van de weinige een behoorlijke keuze uit vegetarische gerechten heeft. Eten top, bediening prima, kortom een mooie afsluiting van de dag. En het toefje slagroom op de dag: het is (op een enkel spatje na toen we een paar uur geleden terugliepen richting station) droog gebleven!

Met dank aan de TROS, luister ik nu al de hele dag naar Canto Ostinato, het uit de jaren zeventig van de vorige eeuw daterende werk voor vier (of minder, of met andere instrumenten) piano�s: Canto Ostinato, van de Nederlandse componist Simeon ten Holt (1923). In Een goedemorgen met� van de Tros op Hilversum 4, koos gastpresentatrice cabareti�re en schrijfster Paulien Cornelisse onder andere voor dit werk, omdat haar moeder er vroeger naar luisterde. Een geweldig pianowerk dat ik niet kende (maar ik ken zoveel pianowerken niet!), dat ik later bleef beluisteren via YouTube.
Besloten om de cd aan te schaffen en gelukkig had de beste platenzaak voor klassieke muziek in Gouda, Free Music High Fidelity aan de Turfmarkt ‘m. Natuurlijk gelijk op de Ipod gezet en tijdens het verhalen schrijven voor de krant het 75 minuten durende werk beluisterd. Geweldig gespeeld werk (op drie cd�s) van Gerard Bouwhuis, Gene Carl, Ari�lle Vern�de en Cees van Zeeland.
Ontdekt dat er zaterdag 10 oktober een uitvoering is in de Amsterdamse Orgelpark, een voormalig kerkgebouw tussen Overtoom en Vondelstraat, niet ver van de plek waar mijn journalistieke loopbaan is begonnen (de schoolkrant niet meegerekend). Kaartje besteld, want hoe leuk de Ipod ook is, er gaat toch niets boven een echte uitvoering. Een Ipod heeft geen sfeer. Geen vier piano��s, maar concert met twee en een orgel. Ben benieuwd.