Puffinnest

Jan Akkerman (tweede van rechts)

Heerlijk concert van Jan Akkerman bijgewoond in de Goudse Schouwburg. Mijn laatste abonnementsoorstelling van dit seizoen en wat een fantastische afsluiting. Heerlijke muziek, niet alleen van Akkerman, maar ook van de band Brainbox. De laatste kende ik niet. Niet met de huidige leadzanger Bert Heerink en ook niet met de vorige Kaz Lux. Er komen nummers voorbij als Reason to believe en Scarborough Fair (in een bewerking die ik nog niet eerder heb gehoord), Dark Rose, Down Man en � ook al in een nieuw jasje � Summertime.
Twee keer drie kwartier genieten van het geweldige gitaarspel van Akkerman en � toch ook altijd een hoogtepunt voor mij � een heerlijke droomsolo. Alleen vraag ik mij dan af: waarom sleept Akkerman zoveel gitaren mee als hij er toch maar twee gebruikt� Is het een bijgeloof, is het voor een onverwacht stukje muziek? Vragen, vragen, vragen. Hoe dan ook een heerlijke avond gehad.

Verslag in foto en film van dagje Maastricht vandaag. Paar opnamen zijn niet gekanteld (foutje bij het monteren, maar ik heb geen zin project te bewerken en opnieuw te uploaden. Je houdt je hoofd maar even schuin�

Het kan niet alleen hebben gelegen aan het gegeven dat ik tweede balkon, derde rij zat. De voorstelling On Golden Pond, kan me niet boeien. Het stuk gaat over ouder worden en de dreiging van dementie, maar ook over familiebanden en liefde. Bij tijd en wijle grappig (vooral door de cynische rol van Bram van der Vlugt) en wat leuke taalgrapjes, maar het spel vlot niet. En dat is toch wel belangrijk bij een toneelstuk. Na tal van zinnen vallen er regelmatig zulke opvallende stiltes, dat je niet zelden denkt dat de spelers hun volgende tekst niet meer weten�
De rol van de oude, wat in de war rakende Norman Thayer is Van der Vlugt op het lijf geschreven. Sterker nog, hij is de enige die glansrol achter zijn naam kan zetten. Minstens zo goed als Sinterklaas� Maar het stuk in deze Nederlandse vertaling Het stille meer is dan ook gemaakt vanwege zijn tachtigste verjaardag. Een cadeautje, zeg maar. Jenny Arean als zijn nog fieve echtgenote Ethel is aardig. Maar er gebeurt niets op het podium. De vier andere spelers lijken opgesloten in hun eigen rol, of misschien wel veroordeeld tot een slechte bijrol. Tot een echt samenspel komt het nauwelijks. Ligt dat aan mij, of mag ik me, als iemand die ruim veertig jaar groot liefhebber is van toneel en in die Jaren tientallen toneelvoorstellinge heeft bijgewoond, beschouwen als iemand die er en beetje kijk op heeft?
Jammer is het wel. On Golden Pond trekt mensen naar theater vanwege de herinnering aan de met drie Oscars bekroonde film met Henry Fonda, Katharine Hepburn en Jane Fonda uit 1981. Maar deze voorstelling zal niet zo lang beklijven.

De Mattheus Passion of title Passio Domini Nostri J.C. Secundum Evangelistam Matthaeum (BWV244) is een van Bachs mooiste en bekendste werken. Hier de uitvoering door het Amsterdams Baroque Orchestra o.lv. Ton Koopman. Tenor: J�rg D�rm�ller [Evangelist], Bass: Ekkehard Abele [Christus], Sopraan: Cornelia Samuelis,Tenor: Paul Agnew, Bass: Klaus Mertens, Alt: Bogna Bartosz.

Alle uitvoerenden bij het slot, Brindisi

De Staatsopera van Tatarstan heeft me wederom overweldigd met prachtige muziek. Heb al verschillende opera�s van dit gezelschap gehoord en gezien en stuk voor stuk prachtig. Dit keer een opera-gala met dertig (!) delen uit verschillende opera�s. Gebracht door een prachtig orkest, geweldig koor en een groot aantal solisten en dat alles onder de bezielende leiding van Renat Salavatov.
Zo klonken de couplettten van Esqumilio uit de opera Carmen (George Bizet), een aria uit Don Carlos (Guiseppe Verdi), het duet van Papageno en Papagena uit Die Zauberfl�te, het overbekende Va Pensiero (�slavenkoor�) uit de opera Nabucco (Verdi), het schitterend uitgevoerde Poppenlied van Olympia, (opera Le Contes d�Hoffman, van Jacques Offenbach), delen uit Il Travatore en als slot het Brindisi uit de opera La Traviata.
Zo opgeschreven, lijkt het een hele waslijst. Maar zo voelde het vanavond niet. De tijd vloog voorbij. En gelukkig geen mensen in de zaal die bij sommige stukken gingen meezingen! Wel, als altijd, handig de boventiteting, zodat je weet wat er gezongen wordt.
Complimenten voor de samenstellers van het programma. Het was echt een Night at the Opera.

Alle werken van vanavond

Vanavond op uitnodiging sushi gegeten bij Zinnia in Utrecht. Ben dol op vis, vishapjes, maar naar een echt sushirestaurant ben ik nog nooit geweest. Bijzonder smakelijke gerechtjes, met namen als Sake, Maguro, Tamago, Sake Tataki, Meloen gunkan, Sake maki, Sake avocado maki, Maguro maki, Sake avocado temaki, gestoomde Hakau� Het een bijna nog lekkerder dan het andere. Mooie, strak vormgegeven restaurant. En met het gezelschap van D. en A. een bijzonder gezellige avond. Voor herhaling vatbaar.

Ken de artiest niet, maar het nummer ligt lekker in het gehoord. Daarom muziek voor het weekeinde.

Afgunst en jaloezie in een van de vijf grote tragedies van Wiliam Shakespeare, Julius Caesar. Mooi gespeeld door de acteurs van Het Zuidelijk Toneel. En (dat wisselt per speelplaats) grappig meegewerkt door de slagwerkgroep van de muziekvereniging Kunst na Arbeid uit Moordrecht
Het is het verhaal over de beraamde moord (hoewel Brutus dat anders ziet) op Julius Caesar. De samenvatting van de website: Julius Caesar dreigt van Rome een monarchie te maken, om zo de absolute macht in handen te krijgen. Een aantal senatoren vreest dat ze totaal worden buitengesloten van het dagelijks bestuur. Afgunst en jaloezie voeren de boventoon. Ze stellen elkaar en zichzelf gewetensvragen: kan ik doorleven zonder in te grijpen? Maar ieder woord, al is het gefluisterd, kan dodelijk zijn. Een complot wordt gesmeed om Caesar te doden en zo de republiek te redden. Brutus, de meest gerespecteerde en gewetensvolle politicus, zal echter aan hun kant moeten staan, zodat het volk niet in opstand komt. Want een onrustig volk is een gevaarlijk volk.
En natuurlijk klinkt het bekende Ook gij, Brutus?

Wat fantastisch dat er nog toneelgezelschappen in Nederland zijn die zulke klassiekers op de planken brengen. Het is gewaagd, want een groot publiek is er niet voor. De zaal van de Goudse Schouwburg is krap half gevuld, inclusief de aanhang van Kunst na Arbeid.
Over slagwerkers gesproken: een compliment van de professionele (studenten conservatoria) slagwerkers. Vooral indrukwekkend hoe ze aan het slot aan luchtslagwerk deden. Keurig in de maat, zonder dat er dus geluid wordt gemaakt.

Oxford bereidt zich voor op de moeder aller roewedstrijden

11 Bootlengtes. Dat was het verschil tussen de 8 met stuurman tussen Oxford en Cambridge in de jaarlijkse The Boat Race. Een wedstrijd die in ranglijsten niets voorstelt. De Olympische Spelen zijn veel belangrijker. Deze race, van minder dan 20 minuten, heeft slechts ��n doel: de eer.

De beker

Al Jaren, als ik de programmaboekjes bekijk, was het de tiende keer, ga ik er heen. Niet voor de spanning. Heb niks met sport, maar voor de sfeer. Stel je voor: 250.000 mensen langs het ong. 6,5 km lange parcours. Bij de plek waar ik sta, bij de boathouses in Putney, lopen aanhangers van Oxford en Cambridge door elkaar heen. En er gebeurt helemaal niets. Ze zijn goed herkenbaar. De Oxford aanhangers in hun dark blue jasjes, sjaals, petjes en de Cambridge in de lichtblauwe kleuren. OK, misschien een paar mensen wat aangeschoten, maar geen vervelende momenten. Heerlijk sfeertje.
De eerste keer dat ik erheen ging met A. B. vond A dat we voor de een of voor de andere roeiploeg moesten zijn. Ik koos Oxford. En dat jaar won Oxford. Dus ben altijd voor Oxford gebleven. Al paar keer met neef D. W. geweest en hij is voor Cambridge. Kun je nagaan dat hij gisteren een heel slechte zondag had. Oxford heeft Cambridge verslagen en niet zo zuinig ook: elf bootlengtes

De trofee komt aan wal. Daarna de toss. En dan de pub Star and Garter

Door clash of the oars raakt de nummer 2 van Cambridge, Luke Juckett, bijna te water.

!Halverwege ff lekker biertje gehaald in de Star and Garter.

De kamer van Sherlock Holmes, boven de pub

En als je toch in Londen bent, geniet je ook van die fantastische stad natuurlijlk.
Zoals altijd was plan om eerst bacon and eggs te eten in het meest foute (lees: vet) cafeteria, vlakbij Victoria Coachstation. Helaas, die zaak is ter ziele (A.B.: ,,Is er bezoek geweest van de food and health inspector?��), maar vlak ernaast is een prima andere ontbijtzaak: Da Scalzo. Italiaans restaurant met een uitstekend full English Breakfast.
Daarna, op weg naar een Starbucks, even in Covent Garden geweest. Onder andere genoten van prachtig stukje straatmuziek: vrolijk gebracht, bekend deel uit de Vier jaargetuigen.

Mini-concert (Vivaldi�s 4 Jaargetijden) in Covent Garden

En natuurlijk even naar de Sherlock Holmes pub (adres zou Baker Street moeten zijn. De kamer van Sherlock is nog te zien op verdieping van de pub.

De herinnering aan Dodi al Fayad en prinses Diana is nog steeds zichtbaar in Harrods

En naar Harrods. Blijft toch een prachtige winkel. Duur, maar mooi. Vorige keren niet zoveel aandacht aan besteed, maar me nu vergaapt aan de Egyptian escalator, het rolstrappenhuis in Egyptische stijl. Een lust voor het oog.
De dag in Londen afgesloten met fish and chips in Wetherspoon.

Kortom, een in alle opzichten zeer plezierig weekeinde.

De tube

De verdediging van Napoleon

Het zal zelden voorkomen, toneelspel bij de Hoge Raad der Nederlanden. Of misschien wel? Hoe dan ook, vandaag was er driemaal de opvoering van het special voor het Grondwetfestival geschreven stuk Innocent!
Feiten (de Ramp van Woerden, het sturen van 15.000 Nederlandse jongens en mannen naar het Russische front, verplicht gebruik Franse taal, afschaffing recht op vrije meningsuiting) en fictie (gebeurtenissen tussen 1795 en 1813 in rechtspraak anno 2014) prachtig vermengd. Geen droog verhaal, maar humorvol, zoals gezegd. Te danken aan de schrijvers Mireille Beentjes en Hans Storm. Slecht ��n echte acteur, Jappe Claes (Het Nationale Toneel), de openbaar aanklager en de leden van het tribunal worden gespeeld door rechters/medewerkers van de Hoge Raad zelf, onder wie de vice-president en voorzitter van de strafkamer, Willem van Schendel.

De openbaar aanklager verwijt Napoleon Bonaparte namens het volk de bezetitng van Nederland en de gevolgen daarvan (dienstplicht, moord en roof in Woerden, de verplichte invoering van Frans als voertaal). ,,Uw verbanning naar Elba is nog een te lichte straf.��
Napoleon relativeert dat alles. Nederland, zegt hij, heeft in de tweehonderd jaar daarna alles gelaten zoals het is. De dienstplicht bestaat nog steeds (al is de opkomstplicht opgeschort) en Frans wordt nog steeds onderwezen op school. ,,En terecht. Zeg nou zelf, Vous d�sirez klinkt toch beter dan Wat moet je��� En wat hebben Napoleon en zijn broer Lodewijk Napoleon (,,mijn broer was wel een sukkel��), zoals aandacht voor cultuur (,,al mag de subsidie voor het Nationale Toneel wel wat hoger, maar dat terzijde��). En het Burgerlijk Wetboek, het Kadaster, de Burgerlijke Stand, het strafrecht heeft Nederland toch vooral te danken aan hem, Napoleon…

De aanklager aan het woord bij het tribunaal

Schitterend gespeeld door zowel Claes als de amateurs van de Hoge Raad. En weer wat geleerd. Had nog nooit van de Ramp van Woerden gehoord, waarbij de mannen van Napoleon moordend en rovend door de stad trokken. Er vielen 24 doden. Napoleon: ,,Als de aanklager even internet had geraadpleegd, had hij gemerkt dat hij het fout heeft. Het waren er 26.��
Veel belangstelling ook. Hert stuk werd driemaal opgevoerd en al bij de eerste, om 11.00 uur, was het volle bak.

Helaas vanwege andere verplichtingen geen tijd om andere elementen van het Grondwetfestival bij te wonen. Begrijp van verschillende media dat het festival (ook bezoekje aan Catshuis, Tr�veszaal, Tweede Kamer, Eerste Kamer, etc) grote publieke belangstelling kende.

Entree van de Hoge Raad der Nederlanden in Den Haag