Puffinnest

Wouter Hamel Lohengrin met het Fuse String Quartet

Ik hoor Hamel het liefst als crooner in een mooi jazznummer, maar Lohengrin is ook wel een heerlijk nummer.

De band op het podium in The Last Waterhole

Enrico op de basgitaar

Leuk rockoptreden van de Utrechtse formatie Damn Right meegemaakt in The Last Waterhole in Amsterdam. Niet helemaal mijn stijl, maar goed om eens te horen hoe oud-stagiar (voorjaar 1994) Enrico Versteegh zich muzikaal heeft ontwikkeld. Er werd eigen werk gespeeld, maar ook enkele covers in het uur durende optreden.
Al tijdens stage vertelde Enrico over zijn muziekliefde en heb ook nog cd van zijn toenmalige band Bagheera gekocht. Sterker nog: die staat zelfs op mijn Ipod. Ook leuk om eens in zo�n rock-and-roll caf� te zijn. Daar kom ik ook niet bepaald elke week. Al met al een toffe avond.
[UPDATE 19 PARIL:]Het optreden in The Last Waterhole is de uitbater zo goed bevallen, dat de band de uitnodiging heeft gekregen er elke maand een keer te komen spelen. Niet verkeerd, toch?

Digitale poster vanhet optreden

Scrum in de Goudse Schouwburg vanavond

Laatste schouwburgvoorstelling van mijn abonnement bij de Goudse Schouwburg was een Schots-ierse muziekavond: Scrum � A Night in the Pub, die ik samen met A. B. heb bijgewoond. Netto twee uur ballads en opzwepende nummers uit Scotland en Ierland. Een ode aan de twee oprichters van de Ierse band The Dubliners Barney McKenna en Ronnie Drew (Whisky in the Jar) en andere bekende folkmummers als Molly Malone (Crying, �Cockles and mussels, alive, alive, oh� Alive, alive, oh, Alive, alive, oh, Crying �Cockles and mussels, alive, alive, oh�, O Caledonia, de Loch Lomondsong (Ye’ll tak’ the high road, and Ah’ll tak’ the low road And Ah’ll be in Scotlan’ afore ye). The Wild Rover en het heerlijke nummer Throw me a penny and I sing you a song. Buy me a whisky and I sing all night long. Goede zang, goede muziek, leuk pubdecor (wel met een terrible misprint.
Al met al een geweldige avond van deze toch Nederlandse formatie (Achterhoek naar ik meen), die we hebben besloten met twee mooie glaasjes whisky.

Nog nooit zo�n gekke Boat Race als nu. Bloedstollend spannend, want �mijn� dark blues van Oxford (met op slag/stroke de Nederlander Roel Haen (29 jaar, 96,8 kg), beginnen sterk, maar de light blues van Cambridge kwamen sterk terug en het bleef een nek-aan-nekrace, tot� tot onder de roeispanen van Oxford ineens een zwemmer opdook. Een gek die met zijn leven speelde: Trenton Oldfield. Oxford stopte onmiddellijk en even later ook de tegenstander. Ik heb er niks van gezien, want ik sta altijd bij de boathouses waar de roeiers instappen en dat ligt een heel eind oostelijker op het bochtige parcours. Levensgevaarlijke daad. De roeiers konden hem niet zien, want zaten met hun rug naar hem, toe. Er zit zoveel kracht in het roeien, dat de man door een klap van het roeiblad onthoofd had kunnen worden, zegt commentator van de BBC in opname die ik later zie.
Na overleg kwam er een herstart. Zoveel lagen de ploegen niet uit elkaar tot het drama zich voltrok, dus de race kon nog alle kanten op. Zeer zwaar om in onrustig water (achter de twee roeiboten komt altijd een flottielje aan volgboten en die zorgen voor heel veel waterverplaatsing) en zonder vastliggend startpunt opnieuw te moeten beginnen. En de roeiers die een T-shirt dragen hebben hun beschermende kleding niet meer bij zich en de bezwete lichamen koelen zeer hard af op deze koude, winderige middag. Maar het getuigt van sportiviteit dat de zestien beste roeiers in de moeder aller roeiwedstrijden waarmee geen andere eer valt te verdedigen dan die van de eigen universiteit en dat al 158 jaar lang, toch willen doorgaan. Als dat bericht de toeschouwers bij de boathouses bereikt, gaat er applaus op. De sfeer hier op de oever blijft typisch Brits: met humor. De speaker die zich afvraagt of kielhalen (dat in het Engels bijna gelijk klinkt aan het Nederlands) en dat de zwemmer mag genieten van de gastvrijheid van Hare Majesteits gevangenis, dat dit de langzaamste race ooit is, enzovoorts.
Na de herstart voltrekt zich het tweede drama. In het �slechte� water komen de boten dicht bij elkaar. De spaan van een van de roeiers van Oxford raakt die van een tegenstander. Het blad van de roeispaan van de dark blue breekt af en Oxford moet verder met zeven man. De onfortuinlijke roeier maakt de slagbewegingen wel vanwege het ritme, maar het haalt uiteraard niets uit. Cambridge loopt uit.
Dan volgt het derde drama. Pas verschrikte gezichten zie ik als na afloop gehoord wordt dat na de finish een van de roeiers van Oxford, Alex Woods) onwel is geworden en uit de blueboot getild moet worden. Vermoedelijk te weinig energie over, onderkoeling, etc. De sportiviteit viert ook nu hoogtij. Cambridge toont zich zeer betrokken en van een feestelijke bekeruitreiking kan geen sprake zijn, vindt ook die ploeg. Voor mij is dat de reden waarom ik zo van deze roeiwedstrijd houdt. De uitslag telt nergens anders voor dan voor de onderlinge rivaliteit. Er wordt vanaf oktober getraind voor een wedstrijd van 2 x 8 roeiers die de eer en niet meer dan dat van hun universiteit te verdedigen in een wedstrijd van meestal rond de twintig minuten. Er doen geen andere universiteiten aan mee dan deze twee. En niet iedereen kan meedoen. Ten eerste moet je wel een zeer goede roeier zijn (er valt genoeg te kiezen voor de coaches) en je moet ook echt studeren in Oxford of Cambridge. Niet studeren = niet roeien. De sfeer op de dag zelf is feestelijk. Waar ik de wedstrijd volg, bij de boathouses in Putney, lopen studenten van beide uni�s door elkaar heen. De een schreeuwt Hup Oxford, de ander Hup Cambridge en daar blijft het bij. Geen gevechten, alleen tradities.

De roeiers van Oxford zijn ingestapt. Roel de Haen zit links, net niet
zichtbaar achter de man die in het water staat

O ja, uiteindelijk heeft Cambridge deze bizarre 158e Boat Race gewonnen.

Volgend jaar ga ik weer.

PS: voor wie mij en mijn blog niet kent. Ik ben voor Oxford, omdat ooit tijdens een eerste bezoek aan de race vriend A. B. voorstelde dat we dan ook voor de een of de ander moesten zijn, vanwege het aanmoedigen. Ik koos Oxford. Die ploeg won dat jaar en dus is Oxford nog steeds mijn favoriet.

Grote drukte bij de boat houses waar de roeiers van Oxford en Cambridge
in hun boten stappen.

Putneybridge, waar de start van de race is.

Commentator verzorgt verslag voor de honderdduizenden toeschouwers
aan de oevers van de Thames

Ook altijd leuk voor het plakboek: op de foto bij de voor de gelegenheid
aangebrachte poort bij de boathouses van de twee universiteiten.

The Boat Race is ook big busniness. Een programma-
boekje kost vijf pond (ruim zes euro). Maar uiteraard
wel gekocht, want de verzameling moet aangevuld�

De race (BBC via YouTube)

Filmpje van de aankomst op de wal van Trenton Oldfield:
http://player.ooyala.com/player.js?height=300&embedCode=A3eXJlNDqC9VHzul8DJfvp94Lv7RVeaz&deepLinkEmbedCode=A3eXJlNDqC9VHzul8DJfvp94Lv7RVeaz&width=400

Muziek in Covent Garden. Zie ook het filmpje

Dagje London is voor mij feest van herkenning. Reizen met de metro (ik blijf het leuk vinden) Londen Underground, pubs, winkels. Maar ook iets nieuws: Covent Garden. Kwam er bij toeval langs, op zoek naar een vestiging van mijn favo koffiezaak In het Verenigd Koninkrijk, Starbucks. Leuk om te zien en volgende keer maar eens een langer bezoek hier plannen. Leuke zaakjes, fraai complex en heerlijk straattheater.

Covent Garden

Heel fraai was de tentoonstelling en verkoop van gigantische eieren. Er hebben de afgelopen tijd zo�n twehodnerd vespreid door Londen gestaan en nu waren ze verzameld bij Covent Garden voor een veiling/verkoop. De opbrengst voor het goede doel.

Easter eggs in Covent Garden

Wereldbol in de vorm van een reuzsachtig ei. Zeer fraai

Hoofddoel van dagje London was The Boat Race (zie apart verhaal op deze weblog) �s middags. De fijne dag afgesloten met pubbezoeken: Star and Garter in Putney (vlakbij mijn plek tijdens The Boat Race � de pub ziet er voor deze zeer drukke middag kaler uit dan op de fraaie foto�s op de site), Sherlock Holmes (inderdaad, vernoemd naar die detective. Het huis waarin hij woonde 221b Baker Street is gesitueerd hier op Northhumbderland Street) en Wetherspoon (vanwege de decoraties in het interieur). Kortom: de dag was weer veel te kort�

De Sherlock Holmesbar op 221B Baker Street eh� Northhumberland Street�

Bierkeuze genoeg in deze pub

Hoe heet dat muziekstuk ook alweer aan het einde? Laat het me weten…

… hier alvast het parcours voor The Boat Race vanmiddag. Wedstrijd is te volgen op BBC1 en begint om kwart over drie. Maar meestal zijn er voorbeschouwingen, met beelden van de toss, het instappen in de boten en dergelijke. Ik sta bij Fulham Beach, waar de roeiers instappen. Let op de Nederlandse deelnemer, Roel Haen in de Oxford Boat, op Stroke positie.

OXFORD!!!

The Dubliners The Wild Rover

De laatst nog levende muzikant van de begintijd van The Dubliners, Banjo Barney Barney McKenna (72) is overleden. He werkte als glasblazer, toen hij in 1962 de band begon met Ronnie Drew, Luke Kelly en Ciar�n Bourke in een pub in dublin. Kenners spreken van ee band die de meeste invloed heeft gehad op Ierse folkmusic en The Dubliners worden als een van de belangrijkste exportprodukten van Ierland beschouwd. McKenna, die tenorbanjo speelde, overleed in zijn huis in Howth aan de Ierse kust.

Live in Dublin in 2006

Bekijk de video in andere formaten.
The Passion Rotterdam, 5 april 2012

Filmpje over de voorbereidingen van de dark blues voor The Boat Race, de moeder aller roeiwedstrijden. De wedstrijd is zaterdagmiddag om 15.15 uur (Nederlandse tijd) en duurt ongeveer twintig minuten.

Nog eentje