Nog nooit zon gekke Boat Race als nu. Bloedstollend spannend, want mijn dark blues van Oxford (met op slag/stroke de Nederlander Roel Haen (29 jaar, 96,8 kg), beginnen sterk, maar de light blues van Cambridge kwamen sterk terug en het bleef een nek-aan-nekrace, tot tot onder de roeispanen van Oxford ineens een zwemmer opdook. Een gek die met zijn leven speelde: Trenton Oldfield. Oxford stopte onmiddellijk en even later ook de tegenstander. Ik heb er niks van gezien, want ik sta altijd bij de boathouses waar de roeiers instappen en dat ligt een heel eind oostelijker op het bochtige parcours. Levensgevaarlijke daad. De roeiers konden hem niet zien, want zaten met hun rug naar hem, toe. Er zit zoveel kracht in het roeien, dat de man door een klap van het roeiblad onthoofd had kunnen worden, zegt commentator van de BBC in opname die ik later zie.
Na overleg kwam er een herstart. Zoveel lagen de ploegen niet uit elkaar tot het drama zich voltrok, dus de race kon nog alle kanten op. Zeer zwaar om in onrustig water (achter de twee roeiboten komt altijd een flottielje aan volgboten en die zorgen voor heel veel waterverplaatsing) en zonder vastliggend startpunt opnieuw te moeten beginnen. En de roeiers die een T-shirt dragen hebben hun beschermende kleding niet meer bij zich en de bezwete lichamen koelen zeer hard af op deze koude, winderige middag. Maar het getuigt van sportiviteit dat de zestien beste roeiers in de moeder aller roeiwedstrijden waarmee geen andere eer valt te verdedigen dan die van de eigen universiteit en dat al 158 jaar lang, toch willen doorgaan. Als dat bericht de toeschouwers bij de boathouses bereikt, gaat er applaus op. De sfeer hier op de oever blijft typisch Brits: met humor. De speaker die zich afvraagt of kielhalen (dat in het Engels bijna gelijk klinkt aan het Nederlands) en dat de zwemmer mag genieten van de gastvrijheid van Hare Majesteits gevangenis, dat dit de langzaamste race ooit is, enzovoorts.
Na de herstart voltrekt zich het tweede drama. In het slechte water komen de boten dicht bij elkaar. De spaan van een van de roeiers van Oxford raakt die van een tegenstander. Het blad van de roeispaan van de dark blue breekt af en Oxford moet verder met zeven man. De onfortuinlijke roeier maakt de slagbewegingen wel vanwege het ritme, maar het haalt uiteraard niets uit. Cambridge loopt uit.
Dan volgt het derde drama. Pas verschrikte gezichten zie ik als na afloop gehoord wordt dat na de finish een van de roeiers van Oxford, Alex Woods) onwel is geworden en uit de blueboot getild moet worden. Vermoedelijk te weinig energie over, onderkoeling, etc. De sportiviteit viert ook nu hoogtij. Cambridge toont zich zeer betrokken en van een feestelijke bekeruitreiking kan geen sprake zijn, vindt ook die ploeg. Voor mij is dat de reden waarom ik zo van deze roeiwedstrijd houdt. De uitslag telt nergens anders voor dan voor de onderlinge rivaliteit. Er wordt vanaf oktober getraind voor een wedstrijd van 2 x 8 roeiers die de eer en niet meer dan dat van hun universiteit te verdedigen in een wedstrijd van meestal rond de twintig minuten. Er doen geen andere universiteiten aan mee dan deze twee. En niet iedereen kan meedoen. Ten eerste moet je wel een zeer goede roeier zijn (er valt genoeg te kiezen voor de coaches) en je moet ook echt studeren in Oxford of Cambridge. Niet studeren = niet roeien. De sfeer op de dag zelf is feestelijk. Waar ik de wedstrijd volg, bij de boathouses in Putney, lopen studenten van beide unis door elkaar heen. De een schreeuwt Hup Oxford, de ander Hup Cambridge en daar blijft het bij. Geen gevechten, alleen tradities.
De roeiers van Oxford zijn ingestapt. Roel de Haen zit links, net niet
zichtbaar achter de man die in het water staat
O ja, uiteindelijk heeft Cambridge deze bizarre 158e Boat Race gewonnen.
Volgend jaar ga ik weer.
PS: voor wie mij en mijn blog niet kent. Ik ben voor Oxford, omdat ooit tijdens een eerste bezoek aan de race vriend A. B. voorstelde dat we dan ook voor de een of de ander moesten zijn, vanwege het aanmoedigen. Ik koos Oxford. Die ploeg won dat jaar en dus is Oxford nog steeds mijn favoriet.
Grote drukte bij de boat houses waar de roeiers van Oxford en Cambridge
in hun boten stappen.
Putneybridge, waar de start van de race is.
Commentator verzorgt verslag voor de honderdduizenden toeschouwers
aan de oevers van de Thames
Ook altijd leuk voor het plakboek: op de foto bij de voor de gelegenheid
aangebrachte poort bij de boathouses van de twee universiteiten.
The Boat Race is ook big busniness. Een programma-
boekje kost vijf pond (ruim zes euro). Maar uiteraard
wel gekocht, want de verzameling moet aangevuld
De race (BBC via YouTube)
Filmpje van de aankomst op de wal van Trenton Oldfield:
http://player.ooyala.com/player.js?height=300&embedCode=A3eXJlNDqC9VHzul8DJfvp94Lv7RVeaz&deepLinkEmbedCode=A3eXJlNDqC9VHzul8DJfvp94Lv7RVeaz&width=400
