Laatste les Weekendschool

bedankkaartje voorzijde
bedankkaartje
De bedankaart die de gastdocenten vanmiddag kregen

Laatste les voor de eerstejaars van de IMC Weekendschool in Rotterdam. 36 Kinderen uit groep 7 van vijf basisscholen in de wijk Delfshaven. Een enkeling drijft je soms even tot wanhoop, maar blijken later toch veel van de lessen te hebben opgepikt. En dat is het voornaamste. 36 Leergierige kinderen, die zich vier zondagen lang (mind you ze zitten doordeweeks dus ook gewoon vijf dagen op hun eigen school!) intensief op het vak journalistiek hebben geworpen. Leren vragen stellen, leren de antwoorden op te schrijven en daar een nieuwsverhaal van te maken. Ze deden het met veel enthousiasme. Echt super! En aan het einde v an de vierde zondag bedankjes van de klas krijgen is gewoon leuk. Ik ben er weer voor een jaar van af. De kinderen gaan gewoon door, drie schooljaren lang.

CAO

Een nieuwe gewaarwording. De werkgevers van dagbladjournalisten hebben het ultimatum over een goede CAO (zie hieronder) laten verlopen. Ze zeggen de redelijke eisen niet te willen inwilligen. En dus komen er nu acties. Dat is voor mij een nieuwe, spannende periode. De laatste acties bij kranten waren in 1991 en toen was ik nog geen bestuurslid bij de journalistenvakbond/-vakorganisatie NVJ. Heb nog wel een actie T-shirt uit die tijd, maar toch Acties voorbereiden dus, bij mijn eigen krant maar ook landelijk. Veel overleggen (actievormen bedenken, juridische elementen niet uit het oog verliezen), telefonisch, per e-mail, maar vooral in het land. Collegas overtuigen van de noodzaak van de strijd, wetende dat journalisten niet van staken houden, maar dag aan dag en het liefst 24 uur per dag de lezers willen informeren over het nieuws uit stad, regio, land en de rest van de wereld. Dat merk ik zelf ook. Na weer een actiebijeenkomst in Amersfoort, tik ik toch nog twee verhalen, vooral om mezelf voor ogen te houden dat nieuws de drive is waarom ik in dit vak zit en waarom ik na meer dan 35 jaar nog steeds het mooiste beroep van de wereld heb.
Maar nieuws komt niet vanzelf. Het vak is een kwestie van kwaliteit, zoals de slogan van de acties luidt. Werkgevers willen maar niet beseffen dat het alle waar naar zijn geld is. Journalisten zien al een paar jaar af van loonsverbetering, maar er zijn grenzen. Er moet een goede auteursrechtenvergoeding worden afgetikt. Er moet een heldere cao-afspraak zijn over pensioenopbouw, voor journalisten moet een leeftijdsbewust loopbaanbeleid (meer dan alleen ouwelullendagen!) komen. En o ja, mogen we iets meer loon vragen dan die karige 0,8 procent of daaromtrent die de werkgevers ons over een periode van dertig maanden!!! bieden?

En garde!!!

CAO

Bericht van onze nieuwe voorziter sectie Dagbladen NVJ:

Na jaren van snoeien, snijden en hakken is het genoeg geweest. Journalisten zijn hard in aanvaring gekomen met de werkgevers. De CAO-onderhandelingen zijn mislukt. Waar werkgevers voor de zoveelste keer offers van ons vragen, beogen wij slechts een al te grote afbraak van onze rechten tegen te gaan.

In de afgelopen tien jaar is het aantal journalisten in Nederland met dertig procent afgenomen. Wij hebben ons steentje bijgedragen en braaf meegewerkt aan het verder opschroeven van de rendementen bij de krantenbedrijven. Ondanks toenemende werkdruk, gebrekkige apparatuur en afnemend loon hebben journalisten in heel Nederland met veel passie en op de toppen van hun kunnen goede kranten gemaakt.
Die liefde voor het vak en onze lezers staat in schril contrast met de kille rekenmeesters die onze grote krantenconcerns leiden. Dalende oplages? Vind je het gek als je weigert te investeren in journalistieke kwaliteit. Als je de ene reorganisatie op de andere laat volgen en nauwelijks jongeren meer aanneemt.

We laten ons niet als oud vuil behandelen. We zijn trots op ons vak en weigeren akkoord te gaan met een verdere uitholling.

Onze eisen zijn minimaal. In 2009 en 2010 hebben we genoegen genomen met 0 procent loonsverhoging. Wij vragen voor dit jaar een loonsverhoging van 2 procent. Met een inflatie van 2,5 procent schieten we er wederom bij in. We willen onze pensioenrechten en auteursrechtenvergoeding behouden en vragen om instroom van de zo broodnodige jonge journalisten. We willen meepraten en denken over een werkgroep seniorendagen op voorwaarde van kostenneutraliteit. Werkgevers piepen over het grote aantal oudere journalisten. Maar dat probleem hebben ze zelf gecreerd door jarenlang op formaties te bezuinigen en nauwelijks jongeren aan te nemen. De rekening voor dat wanbeleid weigeren wij te betalen. Ons ultimatum loopt dinsdag 6 december om 12 uur af. Gaan de werkgevers niet akkoord dan komen we in actie.

Journalisten hebben zich lang koest gehouden. Wij willen onze lezers niet lastig vallen met onze sores. Nu houden we niet langer onze mond. We staan niet enkel pal voor onze eigen arbeidsvoorwaarden maar we komen ook op voor de lezers die geen duidelijke stem kunnen laten horen. Zij hebben geen enkel ander middel dan het opzeggen van hun abonnement als ze de kwaliteit van onze kranten onvoldoende vinden. Wij echter zijn in staat om onze werkgevers duidelijk te maken dat ze moeten investeren in de kwaliteit van onze producten waar we dagelijks met veel passie en gedrevenheid aan werken.
In dit CAO-conflict gaat het om meer dan het voorkomen van een verdere afbraak van onze arbeidsvoorwaarden. Het gaat ook om een mentaliteit bij werkgevers die met hun belachelijk hoge rendementseisen enkel op kosten besparen en niet meer investeren in onze producten. Werkgevers zijn in staat renderende titels uit de markt te halen omdat ze geen 15 procent rendement halen, maar slechts 5 procent. En we hebben het hier ook over pluriformiteit, die we de afgelopen jaren zagen afnemen door alle fusies.

Vorig jaar investeerde de Duitse uitgever Axel Springer 1 miljoen euro extra in onderzoeksjournalistiek. ,,Economisch succes is enkel met uitstekende journalistiek te behalen, zei directeur Mathias Dpfner bij die gelegenheid. Kom daar maar eens om bij de Nederlandse uitgevers.
Het is aan ons om de werkgevers weer op het goede spoor te krijgen. Daarvoor komen we in actie.

Janette Luichies,
Voorzitter sectie Dagbladen NVJ

Weekendschool

Kinderen IMC Weekendschool Rotterdam aan het werk
De kinderen aan het werk in het computerlokaal

De kinderen 36 in getal van het eerste jaar IMC Weekendschool hebben vandaag de persconferentie van de brandweer van vorige week uitgewerkt. Was benieuwd of er iets uit zou komen, maar ze hebben het geweldig gedaan. Drie alineas met behoorlijke teksten. Ze hebben de essentie van hun onderwerpen (brandweerkleding, preventie, de grootste brand, etc.) goed aangevoeld. Op de computers (ze werkten in een computerzaal van het faculteitsgebouw van het Erasmus MC) zochten ze er bijpassende fotos bij, plaatste een krantenkop boven hun verhaal. Wij als docenten waren zeer te spreken over het resultaat.
Volgende week de laatste les van het vak Journalistiek voor dit schooljaar.

Ben niet van het snoepen, maar…

olijfolie Ruud F. Witte 2011
Alles klaar voor prachtige snackuurtje

Vanmiddag pistoletje (een stokbrood is gelijk weer zo groot) gehaald bij de Delifrance, om te kunnen snoepen van de echte, verse, in Itali geperste ‘Goudse’ olijfolie van H en W (familieleden kennen ze wel als ik ranonkeltje, ranonkeltje zeg…). Werkelijk fantastische olie, niks kunstmatigs aan. De echte smaak. Stukje brood, in de olie dopen, beetje zeezout. Wat wil een mens nog meer. O ja, een heerlijke Rioja! Vooraf een sigaar, uiteraard. Een geweldige manier om te relaxen na een hectische week.