CAO 2

– P E R S B E R I C H T –

De NVJ heeft vandaag een ultimatum aan de dagbladwerkgevers gestuurd. Zij eist ondermeer een looneis van 2 procent over een looptijd van een jaar, het structureel maken van de auteursrechtvergoeding, een werkgroep seniorendagen en het in stand houden van de nawerking van de minimum pensioenvoorwaarden. Indien de NVJ voor dinsdag 6 december, 12.00 uur geen schriftelijke reactie heeft ontvangen waaruit blijkt dat de werkgevers akkoord gaan, zal er rekening moeten worden gehouden met acties.
De NVJ en NDP Nieuwsmedia zijn vrijdag 25 november jongstleden zonder resultaat over een nieuwe CAO voor Dagbladjournalisten uit elkaar gegaan. De NVJ heeft vervolgens haar leden geraadpleegd over de stand van zaken van de CAO-onderhandelingen.

De leden van de NVJ vinden het eindbod van werkgevers geen recht doen aan de – al jarenlange – redelijke en constructieve houding van dagbladjournalisten. De NVJ vraagt slechts om behoud van koopkracht. De NVJ wil niet morrelen aan pensioenzekerheden, de nawerking moet in stand blijven. De NVJ wil dat nu eindelijk eens werk wordt gemaakt van leeftijds- en personeelsbeleid.

De leden ervaren het eindbod van de werkgeversdelegatie als een belediging en daarmee is het volstrekt onacceptabel. De NVJ ziet zich derhalve genoodzaakt het volgende ultimatum te stellen:
Indien de NVJ voor dinsdag 6 december, 12.00 uur geen schriftelijke reactie heeft ontvangen van de werkgevers, waaruit blijkt dat zij akkoord gaan met de hieronder genoemde eisen, zal er rekening moeten worden gehouden met acties.

De eisen zijn als volgt:
1. een looneis van 2 procent over een looptijd van een jaar;
2. de auteursrechtenvergoeding moet structureel worden;
3. instelling van een werkgroep seniorendagen, doel is op een kostenneutrale wijze tot een beter leeftijds- en personeelsbeleid te komen;
4. het in stand houden van de nawerking van de – minimum pensioen voorwaarden;
5. aandacht voor instroom van jongeren in de journalistiek.

CAO

Onderhandelingen over een nieuwe CAO voor dagbladjournalisten verloopt al maanden zeer stroef. Afgelopen vrijdag was er een hernieuwde poging de verschillen te slechten. Helaas zonder resultaat. De werkgevers hebben te zotte eisen. Er is een loonbod, maar doorrekening leert dat er nauwelijks iets van overblijft. Afbraak van het pensioen. Met alle andere werkgeversplannen erbij praten we over tien tot vijftien procent loon inleveren. Dus is er in de nacht van vrijdag op zaterdag, na ruim tien uur onderhandelen, gestopt. Beide onderhandelingspartijen (werkgevers en werknemers) raadplegen hun achterbannen. Wij (Nederlandse Vereniging van Journalisten) hebben dat de afgelopen drie dagen gedaan. Uitkomst: we pikken het niet. Eindbod werkgevers is een schoffering.
Vandaag is in Amersfoort overleg geweest over een ultimatum. Wat moeten de werkgevers bieden om acties bij de kranten te voorkomen? De werkvloer is zeer boos, dus actiedreiging is geen loze dreiging. Een dezer dagen komt er meer nieuws.>BR> Voor de meest actuele stand van zaken, kijk ook op Villamedia

Einde van de voorstelling komt niet als een straf

Vanavond de voorstelling Ubermensch van Helmert Woudenberg bijgewoond. Een bewust gekozen voorstelling, van die stukken van Woudenberg zij het bijwonen meer dan waard. Solotoneel dat je tot aan het einde van de voorstelling tot op het puntje van je stoel laat zitten.
Een man verkondigt theorien over land, volk en leiderschap. Hij blijkt een fervent tegenstander te zijn van de parlementaire democratie en een grondige hekel te hebben aan geassimileerde vreemdelingen. Gebeurtenissen uit zijn jeugd geven inzicht hoe hij tot zijn ideen en uitgesproken standpunten is gekomen. Standpunten die hem in het ongeluk storten. Het ongeluk waarin hij een heel volk met zich meesleept.Het zal wel, maar ik vind het een van de mij minder aansprekende stukken van Woudenberg. Het einde van de voorstelling komt niet als een straf.3 sterren

Whiskyfestival 2

Stand Talisker

Prachtige editie bijgewoond van het Internationaal Whiskyfestival in Den Haag. Onmogelijk om alles te proeven dat daar verkrijgbaar is. Whisky Galore! Toch na het indrinken bijzonder fraaie malts geroken en geproefd.
Zo waren daar de 12 en 18 jaar oude Singleton. De eerste is wat vlak, de tweede (40 procent ABV) een stuk beter. Dat deze is sherryvaten heeft gerijpt, is goed te merken. Rapportcijfer 8
De Springbank Blues Edition, een limited edition, cask strength, 57,5 procent ABV. Licht van kleur, vol in de mond. Rapportcijfer 9.
Millstone Peated. Genomen vanwege het beloofde peaty karakter. Was er niet kapot van. Was het de leeftijd van vijf jaar (vrij jong voor mal whiskys)? Nee, want eerder al eens de Rye van Millstone geproefd. Zelfde leeftijd, maar stukken beter. Voor de Peated het rapportcijfer 6.
Festivalbotteling, de Ierse Connemara Peated, single cask, 46 procent. Nou, blij dat ik geen fles had besteld. Valt wat tegen, niet mijn smaak. Rapportcijfer 5.
Glenmorangie Sonnalta PX. Licht donker van kleur, 46 provent ABV, blijft lang hangen. Een fantastisch product, net als al die andere Glenmorangies die er tegenwoordig zijn. Rapportcijfer 9.
Talisker 57 Degrees North, een zeer fraaie whisky van mijn nummer 1 eiland in Schotland, Skye. Straffe drank (57,3 procent), karamel is licht te proeven, waarschijnlijk om deze op Amerikaanse bourbonvaten gerijpte whisky iets meer kleur te geven. Rapportcijfer 8.
Longrow CV. Nog niet zo lang geleden gedronken op proeverij bij Huub Oostendorp in Schoonhoven. Ook nu weer zeer onder de indruk van deze fraaie whisky (46 procent). Rapportcijfer 8.
Bruichladdich Infinity 3rd Edition. Een prachtig product, net als al die andere fraaie Bruichladdichs. De tafel met deze whisky staat wat weggestopt in een hoekje van de Grote Kerk in Den Haag en we komen daar ook pas aan het einde van de middag. Het was het bezoek waard. Rapportcijfer 8. Het is deze whisky die we in een kleine, door de man achter de tafel tot de rand toe gevulde heupflacon meenemen om thuis nog van na te genieten.

Stand op Whiksyfestival


Sfeerimpressies Whiskyfestival

Monument

monumentenschildje

Hij lag al een paar jaar op een plank te wachten, maar nu is – met dank aan R. de R. – het bewijs aan de buitenmuur bevestigd dat ik in een gemeeentelijk monument woon. Nou ja, gedeeltelijk dan. Mijn woning bestaat uit twee panden en het ene is wel, het andere geen monument.

Die Zauberflte

Prachtige voorstelling bijgewoond van mijn favoriete operagezelschap, de Staatsopera van Tatarstan. Dit keer Die Zauberflte van Wolfgang Amadeus Mozart. Voor het verhaal, klik hier. Fantastisch gezongen, zowel door het koor als de solisten. Bij de arias zit je op het puntje van je stoel. En vandaar mijn liefde voor dit gezelschap mooie decors en kostuums. In n woord: groots, totaaltheater als ik het zo mag noemen. En ik ben niet de enige die van dit gezelschap wil genieten: de grote zaal van de schouwburg 700 zitplaatsen is uitverkocht.
5 sterren

http://www.youtube-nocookie.com/v/4huV8vYMKjE?version=3&hl=nl_NL
Het prachtige deel waarin de sopraan (hier Christine Deutekom in een opname
uit 1971) als koningin van de nacht In Der Hlle Rache de fantastische
toonladders doet. Je mond valt open van verbazing als je dit met eigen ogen
en oren in de schouwburg meemaakt.

Muziek voor het weekeinde: Runrig

http://www.youtube-nocookie.com/v/pzQ1pNfbe3Q?version=3&hl=nl_NL

Dit keer mijn eerste Schotse muziekliefde: Runrig. Hoorde de muziek bij toeval toen ik jaren terug in de rij stond voor de veerboot naar Hull. Bandje gekocht en raakte verslingerd. Later zou de belangstelling voor Schotse muziek veel breder worden. Inmiddels aardige muziekcollectie opgebouwd.
Het nummer op dit filmpje, de Loch Lomondsong, ken je vast wel. Staat ook in menige kampbundel en dergelijke: Youll take the high road

Remembrance Day

http://www.youtube-nocookie.com/v/K6BlOkpdkg8?version=3&hl=nl_NL

Vandaag is het Remembrance day, de dodenherdenking in de landen van de Britse Gemenebest. In Nederland wordt ook stilgestaan bij de slachtoffers uit de Eerste Wereldoorlog en oorlogen die nadien zijn geweest. De officile datum is 11 november, maar uit praktische overwegingen is de herdenking altijd de tweede zondag in november. De officile herdenking is in Londen, om 12.00 uur (Nederlandse tijd) bij het nationale herdenkingsteken Cenotaph in de wijk/regeringscentrum Whitehall en is te zien op BBC1.
Het gedicht in bovenstaand filmpje verwijst naar Vlaanderen, waar veel Britse militairen zijn omgekomen in de Eerste Wereldoorlog en waar de klaproos (poppy, papaver) de veel voorkomende bloem was. Kransen bij oorlogsmonumenten in de UK zijn dan ook van klaprozen vervaardigd en gisteravond tijdens een herdenking in de Royal Albert Hall, dwarrelden duizenden van de bloemetjes uit het plafond naar beneden.
In mijn kerk klinken vanochtend de bugel en de doedelzak bij de herdenking en ik neem aan ook het Britse volkslied (God save the Queen) en worden ook de poppies gedragen. De opbrengst van de verkoop van de kunstbloem gaat naar de The Royal British Legion, via het Earl Haig Fund.