Puffinnest

Vanochtend naar via Den Haag naar Rotterdam voor bezoek aan Blijdorp. Dacht in Gouda nog even OV-chip op te laden. Apparaat van de Nederlandse Spoorwegen (NS) vertelde dat ik al had ingecheckt. Dat had ik dus niet. Vermoedelijk na vorige reis niet uitgecheckt bij de OV-[paal. Hoe dan ook, opnieuw ingecheckt. Apparaat meldt Abonnement � Goede reis. Op perron twijfel ik toch, zou ik nou niet per ongeluk alsnog hebben uitgecheckt. Wat is handiger dan bij binnengaan trein aan conducteur te vragen mijn OV-pas even langs zijn handlezer te halen. Dat gaat zo snel niet, want apparaatje heeft nogal wat tijdig nodig om wakker te worden. ,,En de trein gaat nu weg.�� Nou ja, zeg ik, dan zal het wel goed zijn, want de OV-paal meldde dat ik abonnement heb en wenste me goede reis. ,,Maar als u niet bent ingecheckt, moet ik u straks proces-verbaal geven hoor,�� klinkt het droog. Uiteindelijk � er waren nog wat late instappers � controleerde hij toch mijn kaart. Maar hoe heb ik het nu: twee NS-machines die elkaar tegenspreken en een conducteur met een OV-lezer die de snelheid van een boemeltje heeft en dan de gehele verantwoordelijkheid bij de reiziger leggen. Klantvriendelijk is het niet te noemen, eerder onbehouwen. Je gaat het verzet tegen de NS en tegen de OV-chip zo wel heel goed begrijpen. Toch maar overwegen om weer ouderwets treinkaartjes te kopen en de Nederlandse Spoorwegen melden dat de OV-chip in een donker holletje van een van de conducteurs gestoken kan worden? Of er maar van uitgaan dat deze conducteur slecht geslapen heeft, ruzie met zijn vrouw heeft gehad, of gewoon de cursus klantvriendelijkheid nog niet heeft gevolgd?
O ja, en waarom, zult u zich misschien afvragen, via Den Haag naar Rotterdam voor bezoek aan Blijdorp? Wel, �k wilde wel eens � stond al tijdje op mijn reisverlanglijstje � via de Hofpleinlijn

Amerikaanse militairen in Irak hebben journalisten van het persbureau Reuters vermoord. Daarna jaren geprobeerd de zaak te verdoezelen. Dankzij de site Wikileaks is de door de Amerikanen zelf gefilmde moord nu openbar geworden. Schokkende beelden, maar de soldaten vinden het om te lachen. �k Mag toch hopen dat de wereld, met de journalistenorganisaties voorop, haar afschuw laat blijken. �k Mag ook hopen dat de Verenigde Staten nu een onderzoek instellen en de schuldigen vervolgen voor moord.
Bekijk hieronder de schokkende beelden.

Het tweede up beat lied van mijn koor in de paadienst, Come people of the Risen King. OK, niet zo fraai gezonden als in onderstaand YouTube-fimpje, maar toch. Geniet.

Beroemd geworden door Cat Stevens, maar in mijn kerk is Morning has broken een lied in het hymnbook. Stond al even op mijn lijst om eens met het kerkkoor te zingen en vanochtend is die wens in vervulling gegaan. Het was het Introit
Hieronder het originele nummer van Cat Stevens.

Met dank aan collega�s die me op idee bracht, hier een filmpje met een vrolijk deuntje voor dit lange weekeinde. Het is zo�n deuntje dat nog paar dagen lekker onwisbaar in je hoofd blijft hangen. Plezier (en eet niet teveel paasieren)!

Gisteravond bij/met H. V. een opname van de Mattheus Passion uit 1930 beluisterd. Zeer langzaam; gedragen zo u wilt. Of �op hele noten� als het om een oude gereformeerde kerkdienst zou gaan. Al bij het begin kreeg ik idee: dit gaat een hele lange zit worden. Mooie stukken, maar toch. Gelukkig (?) had de platenmaatschappij destijds dat ook gedacht en dus � kom er maar op � waren er delen uit de M. P. weggelaten. Herkenbare stukken aria�s, en zelfs twee keer een tussenspel in het slot Ruhet sanfte, ruhet wohl. Daarna nog even deel van de uitvoering van Ton Koopman gedraaid. Klinkt toch beter, toegankelijker. Niettemin toch aardig om eens zo�n heel oude opname te beluisteren.

Nog flink aan de prijs, maar toch gekocht en gegeten: asperges. Nog niet van de koude grond uiteraard, maar uit de kas. Maar neem van mij aan: Au Flamand op je bord, merk je daar niks van.

Het was een prachtige uitvoering. Op cd, radio of tv klinkt het het technisch vaak wel mooier, maar je mist dan de sfeer. Zeker in de Laurenskerk in Rotterdam, waar de Mattheus Passion in ingebed in een cantatedienst. De prachtige muziek (ben dol op de viool bij de aria�s Erbarme dich en Mache dich, mein Herze, rein), zang en de atmosfeer van de fraaie kerk. Bij zulke uitvoeringen mis ik mijn vader.

Hieronder het slot van de Mattheus, Wir setzen uns mit Tr�ner nieder (�Ruhet sanfte, ruhet wohl�).

Het wordt de week van de Mattheus Passion, het meesterwerk van J.S. Bach. Zelf ga ik straks naar de uitvoering in de St. Laurenskerk in Rotterdam. Voor wie zelf niet gaat en ook niet kan wachten op uitvoering op radio of tv (en vergeet de Mattheus Passion masterclass bij de EO op zaterdagavond 3 april niet), hier een van de bekende aria�s uit de Mattheus, Erbarme dich.

Kijk op YouTube voor nog meer stukken.