Puffinnest

Met dank aan collega�s die me op idee bracht, hier een filmpje met een vrolijk deuntje voor dit lange weekeinde. Het is zo�n deuntje dat nog paar dagen lekker onwisbaar in je hoofd blijft hangen. Plezier (en eet niet teveel paasieren)!

Gisteravond bij/met H. V. een opname van de Mattheus Passion uit 1930 beluisterd. Zeer langzaam; gedragen zo u wilt. Of �op hele noten� als het om een oude gereformeerde kerkdienst zou gaan. Al bij het begin kreeg ik idee: dit gaat een hele lange zit worden. Mooie stukken, maar toch. Gelukkig (?) had de platenmaatschappij destijds dat ook gedacht en dus � kom er maar op � waren er delen uit de M. P. weggelaten. Herkenbare stukken aria�s, en zelfs twee keer een tussenspel in het slot Ruhet sanfte, ruhet wohl. Daarna nog even deel van de uitvoering van Ton Koopman gedraaid. Klinkt toch beter, toegankelijker. Niettemin toch aardig om eens zo�n heel oude opname te beluisteren.

Nog flink aan de prijs, maar toch gekocht en gegeten: asperges. Nog niet van de koude grond uiteraard, maar uit de kas. Maar neem van mij aan: Au Flamand op je bord, merk je daar niks van.

Het was een prachtige uitvoering. Op cd, radio of tv klinkt het het technisch vaak wel mooier, maar je mist dan de sfeer. Zeker in de Laurenskerk in Rotterdam, waar de Mattheus Passion in ingebed in een cantatedienst. De prachtige muziek (ben dol op de viool bij de aria�s Erbarme dich en Mache dich, mein Herze, rein), zang en de atmosfeer van de fraaie kerk. Bij zulke uitvoeringen mis ik mijn vader.

Hieronder het slot van de Mattheus, Wir setzen uns mit Tr�ner nieder (�Ruhet sanfte, ruhet wohl�).

Het wordt de week van de Mattheus Passion, het meesterwerk van J.S. Bach. Zelf ga ik straks naar de uitvoering in de St. Laurenskerk in Rotterdam. Voor wie zelf niet gaat en ook niet kan wachten op uitvoering op radio of tv (en vergeet de Mattheus Passion masterclass bij de EO op zaterdagavond 3 april niet), hier een van de bekende aria�s uit de Mattheus, Erbarme dich.

Kijk op YouTube voor nog meer stukken.

De Volkskrant heeft vandaag een aanbieding: twee dvd�s met de filmpjes van La Linea het tekenfilmfiguurtje van de Italiaanse tekenaar Osvaldo Cavandoli. De serie korte filmpjes is decennia geleden uitgezonden door de VPRO en ik was er grote fan fan. Daarna vergeten, tot de advertentie vanochtend in de Volkskrant dus. �k Zal de dvd niet kopen, want de korte filmpjes zijn ook op YouTube te bewonderen, zie onderstaand filmpje. Op YouTube staan er nog veel meer.
Het bijzondere van La Linea is dat alles bestaat uit een enkele lijn (vandaar de naam), dus het mannetje La Linea en alles wat hij tegenkomt. De uitzondering hierop is de hand van de tekenaar die vaak in beeld verschijnt om iets te wissen of te tekenen, als La Linea met veel misbaar zijn ongenoegen uit over iets dat niet klopt, ontbreekt, of wat dan ook. De filmpjes werden aanvankelijk gemaakt als onderdeel van de reclamecampagne voor de snelkookpannen van Lagostina, maar waren zo succesvol dat losse filmpjes niet konden uitblijven.
Nou, geniet er maar van.

Leuke mengeling gisteravond en vandaag met leden classisvergadering. Tijdens diner zaterdagavond gesproken met gepensioneerde verslaggever van BBC Scotland, die voor hij naar Europese vasteland verhuisde, Inverness als thuisbasis had. Lang gesproken over Glen Affric, Inverness zelf en het noorden, inclusief Orkney.
Zondag veel veren in mijn reet gekregen voor verzorgde partner- of spousesprogramma naar Gouda. Iedereen was vol lof over het programma, al is maar een klein aantal van de partners van de vergaderdeelnemers meegegaan. Koffie in de Burgerhal (met stroopwafel), lunchen in mijn local Central en natuurlijk de rondleiding (audiotour) langs de gebrandschilderde ramen van de St.-Jan en nog wat ditjes en datjes over Gouda.
Bijzonder ook om met de tientallen delegatieleden voorafgaand aan diner de belangrijke rugbywedstrijd Scotland – England te bekijken in de bar van het hotel waar we later diner hadden. Eigenlijk mocht volume niet goed omhoog van personeel, maar met tientallen drinkers in huis, werd dat bezwaar snel terzijde geschoven. Dat wedstrijd in 15 – 15 eindigde en de Calcuttacup derhalve niet naar ‘ons’ is gegaan, deed aan de sfeer niets af.
Los van goed gastheer zijn voor de vergaderaars, was het ook fantastisch met legertje vrijwilligers van de kerk deze dagen actief te zijn. Je praat met kerkgenoten en leert ze weer wat beter kennen. Vermoeiende, maar dus ook zeer inspirerende dagen. Kijk er met bijzonder tevreden gevoel op terug.

Vandaag leid ik gasten uit verschillende Europese steden en van Bermuda rond in Gouda. Het zijn de partners (of spouses) van deelnemers aan de Europese classisvergadering of Presbytery die dit weekeinde is in Rotterdam. Terwijl de presbyters straks na een korte kerkdienst vergaderen ga ik met de partners op stap naar mijn eigen stad. Natuurlijk het echte toeristische programma, dus kopje koffie met Goudse stroopwafel, bezoek aan de St.-Jan voor audiotour langs de Goudse Glazen. Afhankelijk van het weer een korte stadswandeling of nog bezoek aan museum Catharina Gasthuis. Misschien nog even borrel bij Central, of terug naar Rotterdam en kijken of we daar nog kunnen zien/horen hoe het afloopt met de moeder aller rugbywedstrijden: Scotland � England, de laatste wedstrijd in het 6Nations-toernooi, waarbij de twee teams van deze beide landen ook nog eens strijden om de onderlinge beker: de Calcuttacup. (Dat laatste is voor de Schotten ook de enige eer die er te behalen valt, want �wij� staan op de zesde plaats�)

Niet vergeten, vanavond te kijken naar Jacobse en Van Es en hun Tegenpartij (Nederland 2, 23.05 uur). Voor wie niet kan wachten, hieronder tien minuten waarin het duo vanuit Argentini� kijkt naar Nederland.