Puffinnest

Vanavond voor de tweede keer Anatevka (Fiddler on the Roof) gezien in de Goudse Schouwburg. Nu dan de premi�re. Veel verschil tussen beide voorstellingen is er niet, behalve dan dat er nu BN�ers in black tie de zaal zaten. Ze laten me koud, veel kende ik van gezicht, maar er een naam bij bedenken� O ja, en het applaus duurde langer, er waren bloemen en na afloop een feestje voor de genodigden. Benieuwd naar de recensies in de kranten zaterdag.

Het feest der herkenning duurt ��n liedje bij Anatevka (Fiddler on the Roof). Heb de musical vroeger wel eens gezien, toen met Lex Goudsmit en het enige dat ik me er van herinner is het nummer Als ik toch eens rijk was� (Yaba dibi dibi dibi daba dom). Dat heeft nu de complete herbeleving van de muziek en het verhaal niet kunnen tegenhouden. Geweldige stuk, mooie liederen, prachtige muziek. Kortom straks hieronder vijf sterren. Het verhaal (van de website Anatevka): De Joodse melkboer Tevje in het Russische dorp Anatevka heeft vijf dochters. Vooral met de drie oudste heeft hij veel te stellen. Want waar Tevje vasthoudt aan de eeuwenoude tradities van zijn geloof, maken zijn huwbare dochters voor hem moeilijk te accepteren keuzes. Hij heeft daarover vaak onderonsjes met God, die hem best begrijpt. Toch dreigt door zijn vasthoudendheid zijn geliefde gezin uit elkaar te vallen. Als de politieke situatie in Rusland verandert, moet ook Tevje ingrijpende keuzes maken. Is de liefde voor zijn vrouw en kinderen sterker dan zijn hang naar het oude�.?
Heb kaartje voor morgenavond bij de premi�re, maar zit dan op tweede balkon. Doordat R. ziek is, mocht ik gisteren zijn zaalkaartje voor de voorpremi�re, 0m die met zijn vrouw M. bij te wonen. Kijk, je hebt een vriend als R dus niet alleen voor koffie op bed tijdens de vakantie� 🙂

De try out van Guido Weijers bijgewoond in de Goudse Schouwburg. Merkbaar dat het een try-out is; de vaart blijft er niet steeds in. Je merkt dat de cabaretier nog zoekende is. Benieuwd naar het resultaat op Oudejaarsavond (SBS6). Geen sterren dit keer, want dat zou afbreuk doen aan het feit dat het de opmaat is naar de echte voorstelling, eind deze maand. Wel alvast wat hints. Aan bod komen onder andere Geert Wilders (de moordaanslag�.. ,,Ja, de voorstelling is gemaakt voor Oudejaarsavond, er kan nog van alles gebeuren���, de beffende Balkenende (,,Bianca, na het zuur komt toch het zoet?��, Ella Vogelaar, Amy Housewine (ja, heb je �m?), het brulshirt van de Blokker, de heisa rond het reclamefilmpje van Bassie, Tom Cruise, Obama, de mosquito (maar dan de bejaardenversie), de pijn tijdens de bevalling (,,dat is grote onzin, door vrouwen zelf bedacht om ons mannen de loef af te steken���. Nou, voor de volledigheid en de rest, zie de show op Oudejaarsavond.

Een aanrader voor iedereen: neem R. mee op vakantie. Hij brengt ’s morgens koffie op bed tijdens de bootreis. Goed begin van de vakantie en een goede afsluiter.

De bootreis met de DFDS blijft altijd een feestje. Het eten (Deense boot, dus accent wat mij betreft op visbuffet) is prima verzorgd. Goede, bijpassende wijn, een Pouilly Fum�. En zeer bijzonder, na een week wist de ober nog welke wijn ik beliefde en dat reisgenoot R. een biertje wenste. Het zijn de kleine dingen die het doen, die het doen, ’t zijn de kleine dingen die het doen (bis). En het levert de ober natuurlijk een vette fooi op.

Zoals gebruikelijk de afgelopen jaren breng ik het slot van mijn bezoek aan Scotland door bij vrienden K en L. Naar belofte van afgelopen zomer (no, L., it wasn’t the alcohol which was talking!) mijn vaste recept lamslvees met rozemarijn klaargemaakt voor het tweetal en Donald and Monica S. Eten ziel zeer in de smaak, de conversatie was bijzonder levendig en gezellig., de eigen wijn en de portstyle vlierbessenwijn Elderberry Borealis van de Orkney Wine Company vloeiden rijkelijk. Kortom, een splendid evening. Rest van de dag (en ook morgenochtend) doorgerbacht in de citycentre van Edinburgh voor de laatste boodschappen, de pub, Starbucks, etc. Kortom een heerlijke afsluiting van een wintervakantie in mijn tweede vaderland.

Heerlijke, maar pittige tocht in Glen Nevis. Aanhoudende regen en op de terugweg tegenwind. Maar het was de drie uur lopen wel weer waard. Prachtige natuur en stilte. Ook al was het gebied niet nieuw, blijft het met sneeuw op de heuvels en de grijsheid van de wolken toch weer anders dan de vorige wandeling hier. Ook R. was impressed.

Zeik- en zeiknat terug bij de auto. Hoewel, de nieuwe bergjas (zie eerder weblogverhaal) heeft zich prima gehouden. Met de fleecepet en de capuchon geen last van koude oren. De rest van het lichaam onder het gezicht blijft droog natuurlijk. Volgend jaar met groep vrienden hierheen. Benieuwd hoe ze het vinden.
Toch koud en nat genoeg ( 🙂 ) om in de Tailrace Inn in Kinlochleven op te warmen bij een pint 80. /-.
in de jeugdherberg van Glencoe heerlijk gegratineerde stooflappen klaargemaakt in de oven, met echte gebakken aardappelen en gegrilde ma�skolf (R.) of broccoli (R.) en � na het uitbuiken- een kaasplankje met naar keuze geitenkaas (R.) en Stilton (R.). Zo voldaan, dat we geen puff ( 🙂 ) meer hebben om naar de pub te gaan…

Afgelopen januari wegens teveel sneeuw Peters Rock niet kunnen bereiken. De rotspunt op Corrour Estate heeft een plaquette voor Peter Trowell. Hij is in 1979 verdronken in Loch Ossian (verdwenen in een wak; gevonden toen de dooi goed inzette). Ter nagedachtenis is de plaquette aangebracht op deze rots. De plek staat nu ook op de ‘stafkaarten’ van de Ordnance Survey bekend als Peters Rock. Behalve zijn naam, gebooorte- en sterfdatum staat er een vers:
I have a friend, a song and a glass
gaily along life’s road I pass
joyeus and free out of doors for me
over the hills in the morning

De tocht – dit keer met R. was stevig, vanwege de sneeuw op zeshonderd meter hoogte. Schrik niet. De trein had ons vanuit Fort William naar Courrour gebracht, op iets meer dan vierhonderd meter. Bijna anderhalf uur lopen naar Peters Rock en ongeveer een uur terug. Hink stap over de platen ijs, wadend door vijf centimeter water en tot enkelhoogte door de sneeuw. In januari in mijn uppie (toen er veel meer sneeuw lag) de wandeling moeten staken wegens te gevaarlijk. Nu kunnen doorlopen. Pittige tocht en in de loop van de avond bevestigen de spieren in mijn onderlijf dat.
De huidige warden van Loch Ossian Youth Hostel, Nick, gesproken en gevraagd hoe het met Tom Rigg is, de warden uit de tijd dat ik hier voor het eerst kwam. Hij leeft nog, begreep ik, maar met zijn gezondheid is het niet best. Geen bulderend gelach meer, maar gemopper. Kortom, niet meer de man die de deer binnen liet in de jeugdherberg, die je kon vertellen welke paddestoelen die je had geplukt eetbaar waren en die de mooiste verhalen kon vertellen over de estate en de natuur.
Nu anderhalve dag hier en het voelt al als veel langer. Lekker om er zo even een week uit te zijn. Mooie uitzichten, sneeuw op de hellingen, frisse lucht en de klok is niet zo dringend. Behalve vanmiddag dan, want als je de trein de trein van 3.20 PM terug naar Fort William mist, moet je zes uur wachten op de volgende trein.

Niet uit het Raam of NUHR. Maar dan nu als De Ploeg met Ben Hur. Een geweldige, chaotische voorstelling met fantastische spelers als Viggo Waas, Eric van Muiswinkel en Peter Heerschop. Het verhaal van het boek uit 1880 (over de Jood Juda Ben Hur die bevriend is met een Romeinse tribuun) wordt op hoofdlijnen redelijk gevolgd, maar in de versie van De Ploeg wordt het zeer humoristisch gebracht. De tranen biggelen af en toe over je wangen. En de spelers blijven herkenbaar. Als Eric van Muiswinkel iemand de Anton Geesink van het jaar nul noemt, kun je ervan verzekerd dat hij Geesink nog even opvoert. Ook Joahn Cruijff wordt door Viggo Waas nog even neergezet voor een analyse van een wagenwedstrijd in Rome. De twee uur (hoera, geen pauze!) zijn omgevlogen. Al met al: