Puffinnest

Opvallend bericht van ons nationale persbureau ANP, dat ik vanochtend ook al hoorde op NOS Radio1journaal: Een forse taille verhoogt de kans op overlijden. Dat geldt voor vijftigers, of ze nu slank of dik zijn. Dait concluderen Nederlandse onderzoekers in een artikel in de donderdag verschenen editie van het tijdschrift New England Journal of Medicine. Laat ik nou altijd gedacht hebben dat iedereen honderd procent kans heeft om te overlijden, dik of dun, gezond of ziek, jong of oud�

Het is mijn smaak niet direct, maar toch vind ik dat ik af en toe een opera moet nemen in mijn schouwburgabonnement. Dit jaar Tosca door de Staatsopera van Tatarstan. Het gezelschap is vaker in Gouda te zien en te horen geweest en heeft er blijk van gegeven een dijk van een voorstelling te kunnen neerzetten.
Het spel van Puccini is gebaseerd op het toneelstuk/schouwspel van Victorien Sardou. Het speelt zich af in het Rome van 1800, waar de kunstschilder Cavaradossi wordt opgepakt door de almachtige politiechef Scarpia, omdat hij de gevluchte rebel Angelotti een schuilplaats heeft geboden, eerst in een kerk, later in een put. Die daad kost hem het leven. Zijn geliefde, die door Scarpia wordt gedwongen de schuilplaats te verraden, wordt voorgehouden dat Cavaradossi met een schijnexecutie te maken krijgt. Dat blijkt niet het geval. Hij wordt wel degelijk doorgeschoten, waarna Tosca zichzelf van het leven berooft, door van de kantelen van de Engelenburcht te springen.
De opera wordt prachtig gezongen. De stemmen van de solisten die Tosca en Cavaradossi spelen zijn vol, fors en een genot om naar te luisteren. Jammer dat op sommige momenten het orkest overheerst. Al is de taal niet te verstaan, is het toch jammer dat de zang overstemd wordt. Niet zoveel herkenbare �nummers� als in andere opera�s die ik heb gehoord, maar de voorstelling is toch zeer de moeite waard gebleken.

De eerste voorstelling die ik dit seizoen heb bijgewoond, staat op de nominatie de beste te worden in de reeks die ik bezoek in 2008/2009: De grote verkiezingsshow door Het Zuidelijk Toneel. Philip Freriks als rechter is een trekker, maar dat gegeven alleen mag niet d� reden zijn deze voorstelling te bezoeken. Daar zou de andere spelers, onder wie Nanette Edens, George van Houts en Jos� Kuijpers, onrecht mee worden aangedaan. En het spel zelf zou ook in de schaduw worden gezet. Een prachtig spel, met een actueel thema: de democratie. Mag een doorsnee gezin (het gezin Alleman, vader/filiaalhouder Kruidvat, moeder/., zoon/anti-alles en dochter/bevlogen en er een relatie op nahoduend met de aanklager en de verdedigster) de spelregels die bij de democratie horen aan zijn laars lappen. Geldt er eigenlijk niet de plicht om te stemmen, of mag het gezin en dus iedereen zich er aan ontrekken? De regering wordt steeds ter verantwoording geroepen. In dit stuk roept de staat de burger ter verantwoording in een proefproces. De vier leden van het gezin Allemaal moeten voorkomen bij het Internationaal Historisch Tribunaal, waarvan Freriks dus de rechter is. De aanklacht luidt verwaarlozing van democratische burgerplichten. De zaal is de jury. De juryvoorzitter (iemand van de cast die als een kameleon deel uitmaakt van het publiek) moet een lange eed afleggen. Dus is Freriks weer even de leider van het Groot Dictee der Nederlandse Taal als hij haar helpt door te zeggen: ,,Ik lees de zin in stukjes…”
Getuigen zijn Thorbecke, Freud en Hitler. Het stuk geeft daarmee historisch perspectief; houdt de zaal een spiegel voor, laat de toeschouwer twijfelen over rechten en plichten die bij een democratie horen, maar zit vol humor, hilarische scenes en � ja, daar is tie weer � gelukkig geen pauze. De jury komt aan het einde niet tot unanieme uitspraak en dus wordt morgen de hele rechtzaak overgedaan in een andere stad met een andere jury…
Een aparte, eervolle vermelding geldt de epiloog van de schrijvers van het stuk George van Houts en Tom de Key en voorgedragen door Philip Freriks. Het is te hopen dat die monoloog, waarin wordt gezegd hoe gelukkig wij moeten zijn als bewoners van Nederland met zijn vrijheid en verworvenheden, nog eens apart beschikbaar komt. Die is het lezen en onthouden meer dan waard. Al met al een humoristisch, tot nadenkend stemmend lesje maatschappijleer.

Vandaag de eerste van vier lessen journalistiek op de Weekendschool in het nieuwe schooljaar. Circa 30 Rotterdamse, leergierige kinderen. Heerlijk om die kids iets van je vak te kunnen bijbrengen. Ze leren interviewen, het interview uitwerken. Ze leren de juiste vragen stellen, allemaal zaken die de komende drie jaar �zondagschool� van pas komen. Ze lieten de eerste dag al direct merken de juiste instelling te hebben. Het worden leuke zondagen!

O ja, en nou niet denken dat ik de vrije week alleen maar besteed heb aan de nieuwe computer (zie hieronder). Er was ook tijd voor ontspanning: maandag een biertje op het Vrijthof in Maastricht, dinsdag idem in een pub op het Leidseplein (geen terrras, want de ijsbaan wordt er al opgebouwd) in Amsterdam. Driemaal is scheepsrecht, dus morgen wil ik weer eens naar mijn stampub, O�Casey�s in Den Haag.

De vrije week (deels) benut om een nieuwe pc aan te schaffen en te installeren. Al met al dik een dag zoet mee geweest, want geloof me, plug&play bestaat niet! Hoe dan ook een pc gekocht die goed voldoet voor waar ik het apparaat voor nodig heb: beetje internetten, e-mailen, chatten en programmagebruik zoals Word en Excel. Het is een Q-Motion Goldline 3014 , met een Intel� Core�2 Quad processor Q8200 (2,33 GHz, 4MB L2 cache, 1333 Mhz FSB � volgens Mediamarkt de nieuwste processor van Intel), gekocht bij de Mediamarkt in Rotterdam Alexander. Als extra: ik kan Blue Ray films bekijken (maar wanneer ik tijd voor zoiets heb�). Als scherm een LG (voor de kenners: een W2241S-BF), 22 inch breedbeeld (responstijd 5 milliseconde, resolutie 1680×1050, contrastratio 8000:1). 750 Gb harde schijf, 4 GB werkgeheugen, Ook nog een externe harde schijf aangeschaft en aangesloten, zodat ik dagelijks een back-up kan maken. Als pc (net als laptop) dan nog eens crasht, ben ik tenminste geen gegevens kwijt.
Installeren pc en scherm vergde nogal wat tijd, wat tijd, want gebruiksaanwijzingen zijn zoals wel vaker summier of in zulke kleine letters, dat het zelfs met mijn leesbril moeite kost. Zo wilde het beeldscherm niets doen, tot ik met een verloopstukje steker in andere aansluiting op de pc stak. Maar nergens stond beschreven dat dat moest. Afijn, tegen de avond werkte het meeste en nu is alles gereed. EN HET WERKT! Nou alleen de e-mailadressen nog intikken in Outlook, want het lukt mij niet om ze vanuit Hotmail naar het adressenboek van Outlook over te zetten.

Met dank aan J. V. is mijn Asus Eee weer mobiel online. Nou niet nog eens zoals in de zomer in een vlaag van verveling ( (:-) ) vreemde bestanden � Vodafoneprogramma dus – op de Asus gaan verwijderen! Dank J., de Irn Bru komt er aan (vlak voor kerst).

Na jaren vanavond (op BBC Four) weer eens de UK-aflevering gezien van The Great Railway Journeys of the World, de trip van Michael � Monty Python � Palin van Londen Euston via Manchester, York, Newcastle, Edinburgh, Inverness naar Kyle of Lochalsh gezien. Het was voor mij de aanleiding in 1982 voor de eerste keer naar Scotland te gaan. En meer precies: het gedeelte van Inverness naar Kyle of Lochalsh, door een gdeelte van Wester Ross/Strathcarron. Nu extra leuk om terug te zien op tv, omat de plekken die toen onbekend waren, nu onuitwisbar op mijn netvlies staan gegraveerd. Een feest van herkenning dus. En dan het eindpunt. In de film nog met veerboot naar Skye. Dat is een aanbik die een jaar of vijftien definitief is veranderd door de bouw van de bridge.

Na wederom een positieve uitslag van mijn bloeddrukcontrole, is er toestemming om de medijcen verder af te bouwen. Na Metoprolol, wordt nu ook van Cozaar de dosering gehalveerd. Ik geloof nu echt dat ik over een paar jaar van al die medicijnentroep af ben!

Zo, in december maar ff anderhalve week vrijgenomen voor bezoek aan Scotland, samen met R. de R. Ben al weer lang genoeg in Nederland geweest…
Geen drukke vakantie. Beetje wandelen op Rannoch Moor, in Glen Nevis, misschien richting Strontian en/of Glen Etive. Al naar gelang de weersomstandigheden, want afgelopen winter heb ik vanwege de sneeuw top Ben Nevis niet kunnen bereiken en ook de wandeling in de Corrour Estate (Rannoch Moor) moest om dezelfde reden sterk worden bekort.Basecamp wordt jeugdherberg Glencoe. Daarna paar dagen de kerstdrukte van Edinburgh in. O ja, en er zal misschien wel een pub worden aangedaan door ons…