Puffinnest

�maar dan volgens T-Mobile. Met look-a-likes van de Britse koninklijke familie al dansend de rode loper

In de Grote- of St. Laurenskerk in Rotterdam de uitvoering bijgewoond van de Matth�us Passion door de Laurenscantorij en �orkest en (in het eerste deel) het jeugdkoor Young Voices. Een prachtige uitvoering. Heb dit werk vaker gehoord, hier in deze Rotterdamse kerk, maar elke keer ben ik weer onder de indruk van de kracht van het verhaal, de muziek en de zang. De kijker/luisteraar wordt direct het verhaal ingetrokken met het schitterende Kommt, ihr T�chter, helft mir klagen, Natuurlijk maakt het Erbarme dich, mein Gott, um meiner Z�hren willen! (Z�hren = tranen). Niet alleen vanwege de schitterend gezongen tekst door de alt Elsbeth Gerritsen, maar ook door het fenomenale intro door de eerste violiste van het orkest en concertmeester, Annet Verboom. Natuurlijk mag het publiek net als andere jaren vier korte delen meezingen, zoals het Befiehl du deine Wege und was dein Herze kr�nkt. Gespannen beluister ik het ook altijd weer indruk makende slotkoor Wir setzen uns mit Tr�nen nieder Und rufen dir im Grabe zu: Ruhe sanfte, sanfte ruh!. Jammer alleen dat de stilte aan het einde die dirigent Wiecher Mandemaker door een aantal bezoekers wordt verstoord met applaus. Dat doet afbreuk aan het slot van de magistrale werk.

Hieronder een op YouTube gevonden uitvoering van het openingskoor van de Matth�us Passion.

Grappige animatie van Movares van de bouw van de tweede sluiskolk van de Julianasluis in Gouda:

De Julianasluis dateert uit het midden van de jaren dertig van de vorige eeuw en werd gebouwd ter vervanging van de scheepvaartroute via de Mallegatsluis (Turfsingel). Op haar beurt diende die sluis ooit ter vervanging van een route met meerdere sluizen door de binnenstad van Gouda.
Met de voorbereidingen van de bouw van de Julianasluis werd al in het begin van de jaren twintig begonnen. Onder andere moest een kanaal worden gegraven tussen de Gouwe en de Hollandsche IJssel. Op 10 september 1935 werd het eerste schip geschut en een jaar later werd de sluis daadwerkelijk in gebruik genomen. In de oorlog werd op last van de bezetters de naam van de sluis gewijzigd in Nieuwe Sluis.

Een nieuwe, frisse, jonge (letterlijk!) band, Jungle by Night, waarvan gisteren de eerste cd is gepresenteerd in de Melkweg in Amsterdam. Fantastische muziek. Dat belooft wat voor de toekomst! Klik hier voor meer filmpjes met muziek van deze negenkoppige band. De muziek is een mengeling van Nigeriaanse Afrobeat en Ethiopische Jazz , gespeeld met een Westerse rock attitude. Laat je recensie achter in de commentbox.

Zo mijn best gedaan door vroege vakantie te kunnen ontsnappen aan Koninginnedag, ga ik in Edinburg die dag naar feestje op consulaat 🙂 , in het Lismore House op George Street. Uitgenodigd via vrienden die er wonen (zie hieronder) en al uitnodiging op zak hadden. Consulaat heeft ze laten weten dat het absolutely fine als ik kom. Geen idee wat me te wachten staat, maar uit de mail van vriendin K. Vorig jaar was het bijzonder goed omdat het gesponsord werd door Heineken, maar het is ook wel eens kleinschaliger gevierd met een glaasje oranjebitter. Gasten zijn een mix van heel sjiek (burgemeesters met kettingen en medailles etc.) tot gewone Hollandse jongens in spijkerbroek. Everything goes! Oranje boven, dus maar.

Net bericht gekregen uit Edinburgh dat in Nederland wonende vader (79) van vriendin K. is overleden. De goede man was al verzwakt en lag sinds ��n dag in het ziekenhuis. Gelukkig is ze twee weken geleden nog in Nederland geweest om een week bij hem te zijn. Terug in Edinburgh zei ze al te vermoeden dat ze hem voor het laatst gezien had. Maar ook al zie je het aankomen, het blijft een rot bericht. Sterkte K. en L.!

Afgelopen nacht is de moeder van goede vriend A. B. overleden. Speciaal voor A en zijn broer J, hier nog een keer mijn gedicht uit 2000, het jaar dat mijn moeder overleed

Verlies van een dierbare
Nooit gaat het weg
Altijd blijft het bij je
Altijd blijft het in je
Gelukkig maar
Verlies mag geen vergeten worden
Vergeten geen leeg blad

Een foto
Een herinnering
als de dag van gisteren
Iets
Iets dat herinnert
Iets dat bij je blijft
Voor altijd
Of zolang als mogelijk

Verlies van een dierbare
Nooit gaat het weg
Altijd blijft het bij je
Altijd blijft het in je
Verlies mag geen vergeten worden
Vergeten geen leeg blad

Weet je nog
Herinner je je
Toen
Ze zei altijd
Je moeder zou zeggen�
Die glimlach
Die strenge blik

Verlies van een dierbare
Nooit gaat het weg
Altijd blijft het bij je
Altijd blijft het in je
Verlies is geen vergeten
Gelukkig maar

� Ruud F. Witte 2000 – 2011
Uit: Gedacht, een serie op gedichten lijkende gedachten

Met K. van der H. bijzonder concert bijgewoond vanochtend (‘half vasten’)kort na zeven uur bij de ru�ne van St. Walrick bij Overasselt (Nijmegen). Gregoriaanse zang door de Schola Cantorum Karolus Magnus uit Nijmegen. Vanuit het bos komen de zangers zingend naar de ru�ne gelopen. Je hoort de Hymnus ad Galli cantum: de hymne bij het kraaien van de haan. ( De vogel die de dag verkondt, voorzingt het naderende licht: ons roept de wekker van de geest, Christus, ten leven wederom). De eerstvolgende liederen zingen ze bij de heilige boom, de rest in de ru�ne, om vervolgens al zingend terug te lopen, het bos in. Zo horen we liederen als psalm 14 (Heer wie zal mogen wonen in uw tent?), het lied van St. Walrick: Lauda Sion Walricum (Loof o Sion, Walrick, vroom wijs en zuiver, met zoete melodie) en Litaniae Gloriosi Sancti Walarici, de Litanie van de glorierijke St. Walrick.
Het kost je vijf kwartier met de auto (en nog eens vijf terug), maar dat heb ik er wel voor over.
Minpuntje is dat het vandaag al vroeg geopende, nabijgelegen restaurant St. Walrick geen behoorlijk ontbijt serveert. De menukaart op tafel belooft uitsmijters en noem maar op, maar de keuken blijft dicht. Broodje kaas, broodje ham van dertien-in-een-dozijn is te verkrijgen en koffie/thee. Restaurant zit vol na het concert in het bos, dus handel is er genoeg, zou je zeggen.
De kapel is vernoemd naar de heilige Walrick of Val�ry die overleed op 1 april 622, die veel wonderen zou hebben verricht. . Hij zou koortslijders van hun kwaal af helpen. Ruim drie eeuwen later werd in Overasselt een Benedictijnerklooster gesticht door de volgelingen van Walrick. Sinds het begin van de vorige eeuw wordt een �heilige� eik bij de kapel gebruikt als koortsboom. Door een kledingstuk van een zieke in de boom te hangen, zou de zieke genezen.

Na het zingen in de kapelru�ne, vertrekken de de zangers richting bos

http://www.123video.nl/123video_emb.swf?mediaSrc=11867
De Bouwmeesterrevue, naar de schenker. Geeft het verlenen van de
stadsrechten [een politieke daad, om de bisschop van Utrecht af te troeven]
weer door Graaf Floris V in 1272

(Excuses voor de kwaliteit van de foto�s. Moest boven mijn hoofd werken en had slecht zicht op het schermpje van het toestel. Volgend jaar beter!)

Op het tv-scherm in de pub meende ik het via een luchtopname al te zien: Oxford wint met zo�n vier bootlengten de 157e The Boat Race. Da�s veel. Hoewel� In 2009 wonnen de Dark Blues met 3,5 bootlengte en het jaar daarvoor met zelfs zes. Dat Cambridge het wel eens heeft gedaan met dertien lengten, ach� dat was in 1972. Een tijd van 17.32 over de 4 � miles van Putney naar Mortlake, is niet de allerbeste tijd, maar het kan er mee door. Maar wat maakt het ook uit: OXFORD HEEFT GEWONNEN!!! Wat zeg ik, dat is geen winnen meer, dit is je tegenstander diep vernederen!
Dagje London is weer goed besteed, stevig ontbijt in het zeer simpele cafetaria tegenover het Victoria Coach Station,

Bacon and eggs na een nacht in de bus, gaan er goed in. Vette hap,
prima om de dag in London mee te beginnen

koffie bij Starbucks, een paar pinten en natuurlijk zo�n drie uur lang aan de waterkant bij Putney, waar de roeiers hun gelgenheidsboothuis hebben en waar de roeiers te water gaan. Dichter bij de roeiers en hun ranke boten, kun je niet komen. Pas als de race begint, duik ik weer een pub in om op te warmen (want de wind maakt het behoorlijk koud en dat voel je extra als je paar uur aan de waterkant staat te niksen) en op groot scherm het verloop van de race te volgen.

Ook in London de beste manier om de wedstrijd zelf te volgen: in de pub

Het blijft toch bijzonder om zo�n typisch Brits evenement mee te maken. Studenten, oud-studenten, zeer oud-studenten lopen door elkaar heen, drinken een pint in dezelfde pub. De een roept Hup Oxford en de ander Hup Cambridge en de goede harmonie verdwijnt geen seconde.
Nog zoiets. Het is een wedstrijd tussen ��n team van Oxford en ��n team van Cambridge. Tweede worden is dus… Twee keer acht roeiers en elke ploeg een stuurman. Dat is alles. Er is de reserve race, met de reserveploegen van beide universiteiten (er zou eens iemand ziek kunnen worden), maar die heet geen Oxford � Cambridge, maar Isis � Goldie. De toss wordt verricht met een gold sovereign, een pond uit 1829, die gebruikt is sinds de eerste race. En al staat de datum al zo�n beetje een jaar tevoren vast, toch gaat de president van de verliezende boatclub ergens in het najaar naar de winnaar toe om hem formeel uit te dagen om op datum X met acht van zijn beste roeiers op de Thames te verschijnen; een re-match dus. Nou, de rest zoek je maar op op internet. Ik ben in ieder geval dol op het evenement dat bol staat van de tradities en probeer er zo vaak mogelijk bij te zijn. Hoewel, je zou niet verwachten dat een Briots evenement met zulk een lange traditie het metrieke stelsel heeft omarmd. Het gewicht van de roiers wordt zelfs in het programmaboekje aangeduid in kg’s., in plaats van in stone en lbs…

Een van de roeiers van Oxford,Karl Hudspith, verlaat het botenhuis en loopt naar de rivierkant

Waarom ik voor Oxford ben? Het eerste jaar dat ik met een vriend, A. B., erheen ging, vond hij dat je toch voor de een of de ander moest zijn. Ik koos Oxford (geen idee meer waarom) en Oxford won�

Oxford wint de toss gewonnen dit keer en zijn president, Ben Myers kiest de Sussexkant (waar ik dus sta). Altijd veilig, zeggen de kenners, hoewel de laatste vier races zijn gewonnen door de boten die aan de overzijde Middelsex) lagen. Ter hoogte van de opslaggebouwen van Harrods, begint Oxford op te bouwen. Bij St. Paul�s School boathouse is het verschil al een bootlengte (They broke to clear water) en dan is er geen houden meer aan. De ploeg roeit zeer gelijkmatig. Of, zoals de BBC-commentator zegt, Eight became one en aan het einde:To them the victory, the rest what’s left is for Cambridge.
O ja, Isis � Goldie is gewonnen (met zes bootlengten) door Isis. Nog een Oxfordoverwinning dus.

Het botenhuis van Oxford deze dag

De boot van Isis wordt naar de Thames gedragen door de roeiers zelf

De binnenzijde van de Oxfordboot

Kijk hier naar de finish van Oxford � Cambridge, The Boat Race:

De gehele race staat Bekijk de hele race hier op de site van BBC Sport.

Geen bezoek aan London is trouwens compleet zonder een pint en het liefst een maal in Wetherspoon, op de concourse van Liverpool Street Station. Goed bier, goed eten (vandaag een mooie moot zalm, weggespeodl met een Newcastle Brown Ale), maar vooral een prachtige inrichting. Dit keer hier een exclusief voor pubketen Wetherspoon gebrouwen Nederlands bier: een Dutch Delight (5,5 ABV) van Lodewijk Swinkels uit Koningshoeven.

De pub van Wetherspoon in Liverpool Street Station