Categorie: Theater

De Goudse Schouwburg heeft al paar jaar een nieuwjaarsconcert op het programma staan. Het Residentie Orkest doet twee van die concerten. De ene in Den Haag (afgelopen vrijdag) en de ander in Gouda.

Dit jaar met Karin Bloemen. Ken haar van radio en tv, maar heb haar nu voor het eerst live horen zingen.

Man, man, ma, wat een prachtige stem. Ze laat het publiek –het is volle bak – genieten van Het Dorp (,,Thuis heb ik nog een ansichtkaart…’’) van Wim Sonneveld, De appels op het tafelsprei van Toon Hermans. Dan weer Mr. Bonjangles en een eigen nummer, gebaseerd op een tekst die ze jaren geleden op een bordje in Londen zag hangen: If you can’t sing, be the song (via de link hier links kom je bij uitvoering in tv-programma Koffietijd). Een pareltje!

If you can’t sing, be the song

Over pareltjes gesproken: wat een geweldig orkest is het Residentie Orkest. De musici, die vanavond onder leiding staan van Sander Teepen, spelen de sterren van de hemel. Zowel in eigen stukken als in de begeleiding van Karin Bloemen, laat het orkest zich van zijn beste kant zien. De muziek dwarrelt als mooie sneeuwvlokjes over de luisteraars in de zaal.

Bij Het Dorp, mag het publiek van Karin Bloemen meezingen. ,,Zodat u tegen andere kunt vertellen dat u met het Residentie Orkest hebt gezongen…’’ Uiteraard heb ik meegezongen. Dat laat ik me geen twee keer zeggen. Hoeveel keer in je leven krijg je de kans om met zo’n toporkest te zingen.

Als 2017 net zo wordt als dit concert, kan het nieuwe jaar niet meer stuk!

Het Nationale Toneel behoort tot de top van de Nederlandse toneelgezelschappen. Heb vaker voorstellingen van dit gezelschap gezien en ben altijd onder de indruk. Met de voorstelling Race ben ik weer niet teleurgesteld.
Het verhaal: Twee gehaaide topadvocaten – de één zwart, de ander wit – worden benaderd door de rijke, witte zakenman Charles Strickland. Hij wordt ervan beschuldigd een zwarte vrouw te hebben aangerand in een hotel. Terwijl de media hem al hebben berecht als ‘seksist’ en ‘racist’, blijft hij volhouden onschuldig te zijn. Als de zwarte stagiaire Susan zich iets teveel met de zaak bemoeit, barst op het advocatenkantoor een vlijmscherpe strijd los. Schuld, seks, leugens en ras vormen een venijnige cocktail. Hoe zwart-wit is deze zaak eigenlijk?

De rollen prachtig gespeeld door Mark Rietman, Hein van der Heijden, Werner Kolf en Romana Vrede. Anders dan de inhoud doet vermoeden, is het geen zwaar stuk. Het wordt zelfs opvallend licht gespeeld. Humor, verrassend decor en lichtontwerp. Je moet er wel je aandacht bij houden, want het blijft een ingewikkeld verhaal.

Heb – off topic – na afloop Mark Rietman nog even laten weten dat het wel jammer is dat er dit jaar geen Gijsbrecht van Aemstel is gespeeld op nieuwjaarsdag. Afgelopen jaren speelde hij daarin de hoofdrol. Geldgebrek/ onvoldoende subsidie maakte het onmogelijk.

 

Net terug van de oudejaarsvoorstelling Veilig, door Dolf Jansen. Ouderwets gelachen. Dik anderhalf uur politiek en platte humor in een razend tempo. Zo passeren Mark –“hahaha” – Rutte, Geert Wilders, Fred Teeven, Ard van der Steur de revue. Over empathie. En ook een grap over Badr Hari (,,Durf ik wel, ik loop toch harder“). De zelfmoordterrorist met bomgordel, die niet opviel in oost-Groningen… Wat interactie met de zaal. De grappen zal ik hier niet herhalen, zo dat al mogelijk is na het hoge tempo van Dolf Jansen. Dan zou ik de voorstelling verpesten voor wie nog mag.

En het moet uiteraard nog even gezegd worden hier: van harte gefeliciteerd Goudse Schouwburg met de nominatie voor de Theater van het Jaar prijs. Als ik voorzitter van de jury was, wist ik het wel…

 

Hoorde op vraag aan Stadsschouwburg Amsterdam dat er komende jaarwisseling geen opvoering meer is van de Gysbrecht van Aemstel. Heb een paar jaar genoten van deze voorstelling,  die wat mij betreft net zo aan Nieuwjaarsdag verbonden is als het Nieuwjaarsconcert en het skiën in Garmisch Partenkirchen.

Werkelijk een mooi toneelbegin van een nieuw jaar. Aan subsidieprobleem kan ik als bezoeker weinig tot niets veranderen. Wat ik wel kan doen is u uit de grond van mijn hart Het Toneel Speelt bedanken voor de fantastische Gysbrechtvoorstellingen. Chapeau!

En laten we hopen dat hetHet Toneel Speelt in de toekomst gegeven mag zijn de Gysbrecht nog eens op te voeren. Zulk een klassieker hoort gespeeld te blijven!

 

A mijn schouwburgwensen voor het nieuwe theaterseizoen in de Goudse Schouwburg  gehonoreerd. Heb er nu al zin in.

01/10 Fuad Hassen (cabaret)
17/12 Dolf Jansen (oudejaarsconference)
06/01 Het Nationale Toneel: Race
07/01 Nieuwjaarsconcert (Residentieorkest met Karin Bloemen )
25/01 Lavinia Meijer (harp; The Glass effect)
03/02 Toneelgroep Het Volk – Veteranen
24/02 Jan Akkerman
01/03 Canto Ostinato
07/03 Helmert Woudenberg (solotoneel – Het vierde gezicht)
07/04 South African Road Trip

De huidige voorstelling van Youp van ’t Hek is deels genieten en deels een kwelling. Na een operatie waarbij zes bypasses zijn gemaakt, is de gelauwerde cabaretier terug in het theater met zijn voorstelling Licht. Vlotte, scherpe grappen, maar toch… Als je van de anderhalf uur die de voorstelling duurt, alle vloeken, tyfus en tering aftrekt, houd je krap een uur over. En één keer ‘dan leg ik  het nog een keer uit’, of ‘nou, laat maar‘ als er niet direct heel hard en massaal wordt gelachen, is leuk. Twee, of drie keer ook. Maar tien keer… Het lijkt alsof het vuur wat minder is. Maar dan ineens, komt hij weer met een perfecte woordgrap.

Mooie verhalen over een vakantie in Schotland, vriend Peter die overleden is, uiteraard over zijn operatie (,,in de kerstperiode, dus daar kwam ik mooi mee weg’’). Mooie liedjes, goede muziek. Kortom, ik heb me prima vermaakt, maar wel iets minder dan bij vorige voorstellingen.

 

Mijn keuze voor het nieuwe schouwburgseizoen. Geen opera dit keer. Het geweldige gezelschap Staatsopera Tatarstan, brengt er twee in het nieuwe seizoen. De ene heb ik al 1 of 2 keer gezien, de nieuwe is op een datum dat ik niet kan. Volgende keer beter.
Al met al een mooie lijst met (solo)toneel, cabaret en muziek.
Even afwachten wat wordt toegewezen in de tombola

01/10 Fuad Hassen (cabaret) **
17/12 Dolf Jansen (oudejaarsconference)
06/01 Het Nationale Toneel: Race
07/01 Nieuwjaarsconcert (Residentieorkest met Karin Bloemen ) **
25/01 Lavinia Meijer (harp; The Glass effect)
03/02 Toneelgroep Het Volk – Veteranen
24/02 Jan Akkerman
01/03 Canto Ostinato *
07/03 Helmert Woudenberg (solotoneel – Het vierde gezicht)
07/04 South African Road Trip **

En buiten Gouda (als het doorgaat):
01/01 Stadssschouwburg Amsterdam: Gijsbrecht van Aemstel

* Met iemand anders, die ook kaartje(s) bestelt
** Al verzekerd van plaats

In bioscoop (Cinema Gouda in dit geval) via satelliet live meekijken naar voorstelling ‘Shakespeare Live! From the RSC’ rond 400ste sterfdag van William Shakespeare, is toch indrukwekkender dan thuis op de buis.

Was gelokt door de melding over de opzet van de voorstelling in Stratford upon Avon en de keur aan acteurs, actrices (onder wie Shakespeare-vertolkers), het Royal Ballet en nog veel meer. De met sterren overladen voorstelling eert de toneelstukken van Shakespeare en de blijvende invloed die zijn werk heeft op muziek, dans, opera, muziektheater en komedie.

En dat voor 12.50 euro. Deze ‘once in a lifetime’ voorstelling was het geld dubbel en dwars waard, wat in dit geval niet moeilijk is. In 2,5 uur passeerden grote namen als Dame Judi Dench, David Tennant, Dory Kinnear, Benedict Cumberbatch, Paapa Essiedu, Sir Ian McKellen, Helen Mirren, Gregory Porter, John Lithgow en zo gaat de lijst nog wel even door. En ook prachtig ballet, geïnspireerd op werken van Shakespeare (Romeo and Juliet), liederen gebaseerd op zijn werken (sonnetten, maar ook het mooie Tonight uit de West Side Story), muziek van Berlioz (in de ban van Shakespeare na een voorstelling in Parijs en muziek gebaseerd op zijn werken gecompnoneerd) en zelfs Shakespeare in een hip-hop presentatie. Historische ditjes en datjes over Shakespeare (23 april 1564 – 23 april 1616), ach, wat is er eigenlijk niet voorbijgekomen.

Alles prachtig, maar één van de hoogtepunten vond ik toch de sketch rond de beroemdste Shakespearezin: To be, or not to be, that is the question, uit Hamlet. Zie onderstaand filmpje (voor zolang het op YouTube online blijft).Wel uitkijken tot het eind, want de clou is heel leuk.

To be or not to be

Cinema Gouda is ook een fantastische locatie om zo’n live-voorstelling ‘bij te wonen’. Goede zit, ruimte bij je stoel om een glaasje wijn neer te zetten. En bovenal de techniek. Als in een van de opgevoerde delen van een werk van Shakespeare aan een deur wordt geklopt en de acteur naar links achter in de Goudse zaal kijkt, komt dat geluid ook daar vandaan.
O ja, en je voelt je echt gast. Bij de zaal neemt een van de medewerkers je jas aan (,,Zal ik uw jas even ophangen?”) . Super!

Soms heb je van die theaterpareltjes waar je met meer dan heel veel genoegen op terugkijkt. Zo’n pareltje is de voorstelling Mijn nachten met Churchill, van Diederik van Vleuten. Vooraf gedacht dat het alleen maar over Churchill zou gaan, met de hoop op veel citaten. Een geschiedenisles derhalve. Niets is minder waar. OK, veel feitenkennis, veel mooie citaten – geciteerd met de stem die echt heel veel weg heeft van Churchill – en vertellende beeltenissen van de man. Maar in de voorstelling van de anglofiel Van Vleuten (,,als er geen verkeer is, wil ik nog wel een slinks rijden’’) verweven met zijn eigen familie. Over zijn vader – die Churchill zeer goed kon imiteren – en zijn oom Dick, die tijdens de Boerenoorlog in Zuid-Afrika bewaarder was van de gevangenis in Pretoria waar de oorlogsverslaggever Churchill was geïnterneerd. Heel – lang – verhaal hoe oom Dick even niet keek, waarop Churchill kon ontsnappen en uiteindelijk premier van Groot-Brittannië werd. ,,Als dat niet was gebeurd, zou de wereld er heel anders uitgezien hebben.’’ Om dat mooie verhaal te b3sluiten met de opmerking dat hij in het archief in Den Haag alle kranten uit die tijd heeft nageplozen, foto’s heeft bekeken en voor dat hele verhaal over oom Dick niet met minste bewijs had gevonden.
En zo gaat deze geweldige voorstelling nog even door. Uiteraard hier en daar een link met de actualiteit. Hij citeert Churchill: The best argument against democracy is a five-minute conversation with the average voter’’ ,,Nou, daar hebben we vorige week,’’ doelend op het Oekraïne-referendum, ,,het bewijs van gemerkt.’’ En natuurlijk ontbreekt een van de bekendste citaten van Churchill niet: We shall defend our island, whatever the cost may be, we shall fight on the beaches, we shall fight on the landing grounds, we shall fight in the fields and in the streets, we shall fight in the hills; we shall never surrender.’’

Dan even Amsterdam. Dat hij de tram instapt en aan de bestuurder vraagt om deze tram naar het Leidseplein gaat. In plat, onvervalst Amsterdams luidt het antwoord: ,,Als ik hem in zijn achteruit zet, wel.’’ ,,O, dus had kan ik bete de tram in de andere richting nemen.”  ,,Ja, dat lijkt me wel, Columbus.’’ De zaal ligt plat.
Of over het Nederlands elftal dat in 1988 Duitsland in de halve finale van het EK verslaat. ,,De tweede keer dat Duitsland op eigen bodem is verslagen’’. En dan weer een historisch Churchillfeitje en een verhaaltje over zijn jong overleden zus (,,zij besloot voor altijd 23 te blijven’’) die stemmen in haar hoofd hoorde. Of over de Amerikaanse soldaten die op Margraten begraven liggen.
Verhalen, waarbij het soms zo stil is in de volgepropte grote zaal van de mooie Goudse Schouwburg, dat je een speld kunt horen vallen.

Van Vleuten bewijst voor mij met deze voorstelling een historyteller pur sang. Je mocht willen dat je zo vroeger geschiedenisles had gekregen. De voorstelling – in een regie van Berend Boudewijn – duurt bijna twee uur en ik heb nog nooit zo lang, zo stil aan iemands lippen gehangen.

Fantastische voorstelling Het Volk in Dothan gezien van de Haarlemse toneelgroep Het Volk. Het aloude Bijbelse verhaal van Jozef die door zijn broers in een put geworpen wordt en vervolgens als slaaf wordt verkocht aan een handelskaravaan op weg naar Egypte.
In de setting van vanavond is het treurspel van Joost van den Vondel Jozef in Dothan uit 1640, docententoneel. De rector en de docenten Kampschuur en Van Velzen (nog herstellende van een prostaatoperatie) repeteren het stuk, dat later opgevoerd moet worden voor 800 leerlingen. ,,Jullie gaan kijken en luisteren, althans dat gaan jullie proberen, naar het toneelstuk Jozef in Dothan.Het origineel is voor ons te hoog gegrepen, dus schreef Meneer Kampschuur, de leraar Nederlands, een eigentijdse bewerking.”
,,Gaat het goed of gaat het knudde? Vertel: hoe staat het met de kudde?” Leuke rijm in het ‘stuk in het stuk, maar het gaat eigenlijk om de ‘strijd’ tussen de autoritaire rector (,,Tirannosaures rector’’) en de beide docenten Nederlands en biologie.De rollen van Jozef en zijn broers zoijn eigenlijk ‘leeg’, het gaat om de mensen er achter. De rector is gedreven het stuk goed op de planken te brengen. Doorspelen, wat er ook gebeurt, is zijn motto.

Heb al eerder stukken van Het Volk gezien. Begon ooit met de voorstelling Oidipoes (ook al verhaal rond een schoolvoorstelling’) en vanwege het geweldige spel van de acteurs, vrijwel al hun volgende stukken in de Goudse Schouwburg bezocht. Vorig jaar nog Dwaallicht.
Jozef in Dothan is een reprise van het stuk (1996), vanwege het 40-jarig bestaan van Het Volk. De drie acteurs hebben eer van hun werk. De kleine zaal van de schouwburg is uitverkocht en het applaus na afloop van het anderhalf uur durende stuk, luid en langdurig. Ik hoop dat er nog meer voorstellingen mogen volgen. Het Volk behoort tot mijn favoriete toneelgezelschappen.